środa, 3 października 2012

Rozdział XI


-Puk puk-juz z rana usłyszałam jak ktoś dobija sie do drzwi.
Wogóle nie miałam ochoty podnosic się z łóżka,ale ten ktos nie dawał za wygraną.
Wstałam i szybkim ruchem ogarnełam włosy bo wyglądalam okropnie.Od płaczu miałam opuchniętą twarz i wory pod oczami.
Zeszłam po schodach na dół i otworzyłam drzwi a w nich ujrzałam moją przyjaciółke z dzieciństwa.

-Majka ?-pytałam z niedowierzaniem
-Tak to ja -szybko odpowiedziała i żuciła mi sie na szyje
-O kurde ja nie moge uwierzyć w to,że Cie widze co sie z Tobą dziewczyno działo ?-ja
-No mam Ci dużo do opowiedzenia,ale moze wpuścisz mnie do środka ?-zaśmiała sie
-A tak tak wchodz
Zrobiłam naszą ulubioną kawe i podałam pyszne cisteczka ,takie które zawsze jadłam z Niallem.
-No to opowiadaj co tam u Ciebie i dlaczego nie odpowiadałaś na moje wiadomości ?-ja
-Wiesz po tym jak Liam powiedział,że wyjezdzacie i ,że miedzy mną a nim wszystko skonczone myślałam,że Ty tez nie chcesz mieć juz ze mną nic wspólnego
-Żartujesz sobie ?Jak tak mogłaś wogóle pomyśleć?
-No wiesz wtedy zawalił mi sie cały świat ja...ja naprawde jego kochałam
-Wiem ,nie dało sie tego nie zauważyć wygladaliście na cholernie szczęśliwych i myślałam,że juz zawsze bedziecie razem
-Ja tez tak myślałam,ale niestety...
-Kochasz go ?
-Nie wiem...Alex nie wiem co do niego czuje ja dawno temu go widziałam i nie wiem co by sie stało gdybym znowu go ujrzała
-Rozumiem,ale wiesz on chyba nigdy o Tobie nie zapomniał
-Może zmienmy temat.Co u Ciebie ? I co sie stało,że wróciłaś?Przecież tam miałaś wszystko, tam jest całkiem lepsze życie
-Tak sie tylko wydaje.Tak naprawde tam jest cholernie trudno wiesz ciągłe ukrywanie sie przed paparazzi i fotoreporterami i ciagłe uwarzanie ,żeby nie zrobić coś głupiego bo na każdym kroku ktoś Cie obserwuje to jest naprawde trudne.
-Moze i tak,ale co tam z Tobą i Niallem ?
-Nic ..Miedzy nami nic juz nie ma ja wyjechałam tutaj z myślą ,że o nim zapomne wiec moze nie wracajmy do tematu o nim
-Dobrze jeżeli tego chcesz..hmm to może mały wypad na zakupy ?
-No pewnie

Oczywiście w naszym wykonaniu "mały wypad na zakupy "to conajmniej 6 godzinne chodzenie po sklepach.Kupiłyśmy strasznie duzo ubrań i byłyśmy wykończone.
Jak najszybciej chciałyśmy sie znaleźć w domu a wiec wsiadłysmy do taksówki i odjechałyśmy.
Ciesze sie,że zgodziłam sie na te zakupy bo takie odreagowanie było mi chyba bardzo potrzebne.
Na szczescie nikt mnie nie rozpoznał.Troche sie bałam,że paparazzi też tam będa i zaczną wypytywać sie o to co sie stało w Londynie.
Wysiadłyśmy z samochodu,ja zapłaciłam kierowcy a Majka zajeła sie naszymi torbami z zakupami.
Kiedy tylko weszłyśmy do środka to od razu żuciłyśmy sie na sofe.

-Jestem wykończona-Majka
-Ja też ,może zostaniesz u mnie i zrobimy sobie babski wieczór?-zaproponowałam
-Jestem za -zgodziła sie
-A wiec koniec leżenia i lecmy przygotowywać przekąski

Zrobiłyśmy mnóstwo dań w sumie nie wiadomo po co, oraz nalałyśmy sobie po lampce czerwonego wina.

-Wiesz dobrze,że tutaj przyleciałam -wtrąciłam
-Czemu ?
-Bo chyba tego potrzebowałam wiesz taki powrót do przeszłości
-Rozumiem,ale jest jeszcze jedna sprawa
-Jaka ?
-Tommy
-Co Tommy ?
-No on dalej Ciebie kocha Alex
-Jak to ? Przecież my nie jesteśmy razem
-No nie jesteście ,ale on o Tobie nie zapomniał i pewnie jak sie dowie,że jesteś w Polsce to bedzie chciał odnowić z Tobą kontakt
-No nie wiem,ale..-w tym momencie przerwał mi dzwiek telefonu
-To Liam przepraszam ,ale musze odebrac i wiesz co wezme na "głośny"wtedy bedziesz mogła znowu usłyszeć jego głos-tak też zrobiłam

-Hej Liam-ja
-Hej siostrzyczko jak tam u Ciebie ?-Payn
-Bardzo dobrze właśnie siedze i popijam wino
-O czyli ten wyjazd Ci służy
-Jak najbardziej
-Kiedy wracasz do Londynu ?-usłyszałam głos Zayna
-O cześć chłopaki-powiedziałam nieco ciszej i smutniej
-Hej alex-powiedział Zayn i Louis
-A wiec nie wiem kiedy wróce do Londynu jest opcja ,że nigdy
-Co ? Żartujesz sobie ?
-Nie Liam nie żartuje ,ja nie mam po co tam wracać
-Ale jak to nie masz po co wracać ? I co od tak nas zostawisz?-mulat
-Przepraszam,ale nie mam ochoty na taką rozmowe musze kończyć pa -rozłączyłam sie

-Alex wszystko w porządku ?-Majka
-Tak jasne
-Przecież widze,że nie jest Ci łatwo, mnie nie oszukasz
-Masz racje nic nie jest w porządku ,ja chce być obok Nialla ,móc sie do niego przytulić,popatrzeć w jego piękne niebieskie oczy ,poczuć zapach jego perfum...
-To wracaj do Londynu ,wracaj do Nialla
-Nie  Majka ja nie wróce ,za bardzo go zraniłam a on pewnie nie chce mnie teraz nawet znać.

2 lata później...

Ten czas minął tak szybko.Przez te lata zajełam sie moją pasją czyli tańcem razem z moją ukochaną przyjaciółką.
Tak jak twierdziła mój były chłopak chciał do mnie wrócić ,ale ja nie mogłam.
Cały czas myślałam ,myśle i pewnie bede myślała tylko o Irlandczyku.
To jego kocham najbardziej na świecie.
Dzisiaj są urodziny Majki a ja jeszcze nie kupiłam dla niej prezentu ,gdyż zajełam sie przygotowaniem urodzinowej imprezy,która miała być niespodzianką ,ale ona sie spostrzegła i chciała za wszelką cene mi pomóc wiec nie miałam wyjścia i musiałam sie zgodzić.

-Maju przepraszam ,ale musze na chwile pojechać do sklepu.
-Spoko tylko wracaj szybko bo trzeba zrobić naleśniki a Twoje są najlepsze.
-Okej okej zaraz bede.papa

Udałam sie do centrum handlowego po prezent.Zupełnie nie wiedziałam co mam kupić zresztą jak zawsze.
Nie jestem najlepsza w wybieraniu prezentów.
Weszłam do sklepu  z biżuterią i od razu zobaczyłam świetna branzoletkę ,która miała wyryty napis:Friends forever.
Zdecydowałam sie,że ją kupię.Potem poszłam po jakieś szpilki bo Majka je uwielbia.
Spakowałam prezenty do torebek i ruszyłam do domu.

-No gdzieś Ty była ?-spytała dzisiejsza solenizantka,która siedziała z opuszczoną głową na kanapie
-Byłam na zakupach a Ty co taka zmarnowana ?
-Bo ja juz nie daje rady ,wymiękam
-Ej Ty wymiekasz ? Nie możliwe..-zaśmiałam sie
-Ty sie nie śmiej tylko bierz sie do roboty
-Dobra juz dobra-pokiwałam przecząco głową

Po kolejnej godzinie pracy dom był juz w pełni gotowy do przyjęcia gości.Ludzie zaczeli sie schodzić a my nie byłyśmy jeszcze wyszykowane.
Majka ubrała sie w czarną obcisłą sukienke przed kolano i szpilki ,które dałam jej w prezecie a do tego kolczyki od swojej mamy i bransoletke ,którą jej podarowałam.
Ja natomiast ubrałam sie w błekitną sukienke też przed kolano i cieliste szpilki.Tak tak ja załorzyłam szpilki,sama sie sobie dziwie,ale Majka mnie zmusiła.
Zeszłyśmy na dół do gości a wszyscy juz sie świetnie bawili.Dołączyliśmy do znajomych ,którzy tańczyli na parkiecie.
Spojrzałam na zegrek i była juz 22.Po chwili usłyszałam Majke.

-Hej wszystkim naprawde dziękuje Wam za przybycie i dziekuje mojej ukochanej przyjaciółce za to ,że moge tu być i ,że ona tu jest.
To wszystko zawdzieczam właśnie jej bo to ona to wszystko wymyśliła teraz pewnie siedziałabym w domu przy kominku pijąc jakieś wino i rozmyślając jakie to życie jest okrutne...w sumie to ono naprawde jest okrutnie a wiecie dlaczego ? Bo nie moge być teraz z osobą ,którą bardzo kocham.Ale dziekuje,ze Wy jestescie ze mną.

W tym momencie wiele osób sie popłakało.Wiedziałam,że Majka mówi o Liamie i musiałam coś z tym zrobić,ale niestety nie dziaj bo w tym momencie grają koncert w Monako.

-Alex możesz pójśc na chwile do ogródka ?-Majka
-Ale po co ?
-No chce pogadać tylko wezme piwo i zaraz do Ciebie dołącze.
-Okej
Wyszłam z domu i skierowałam sie do ogródka na huśtawke.Ku mojemu zdziwieniu siedział tam jakieś chłopak ,ale było ciemno wiec nie mogłam rozpoznać twarzy.

-Hej czemu tak sam tutaj siedzisz?
-Eeem wyszełem na świeże powietrze-powiedział znajomym mi głosem
-Rozumiem,a jak sie bawisz ?
-Świetnie to jest naprawde bardzo udana impreza
-Tak to prawda jest wspaniale bo moge ten czas spedzić w miłym towarzystwie mojej przyjaciółki i znajomych
-A jesteś tu sama czy z osobą towarzyszącą?-spytał a jego głos coraz bardziej był mi rozpoznawalny
-Sama,ja nie mam chłopaka i pewnie jeszcze przez dłuższy czas nie bede miała
-Dlaczego ?
-Bo kocham juz jednego,ale my nie mozemy być razem.
-Alex ja też Cie kocham-powiedział śmiałym głosem...Niall
-Niall ,ale co Ty tutaj robisz ?-pytałam z niedowierzaniem
-Przyjechałem do Ciebie a raczej po Ciebie-mówił a łza spłyneła mu po zaróżowionym policzku
-Ale jak to ? Przecież my nie możemy być razem mówiła Ci juz
-Ja Ciebie nie rozumiem Alex.Kocham Cie i Ty mnie też wiec dlaczego odrzucasz nasz związek ?
-Bo to dla Twojego dobra
-Dla mojego dobra ? Moim dobrem bedzie to jeżeli wrócisz tam ze mną i storzymy kochającą sie rodzine ,tylko przy Tobie chce spedzić reszte mojego życia,tylko przy Tobie chce umierać rozumiesz? Umrzemy razem przytuleni do siebie w ogromnym łóżku obok kominka.
Razem bedziemy wspominać nasze wzloty i upadki ,razem rozumiesz ? Na zawsze razem...-płakał coraz bardziej zresztą ja też
-Niall tak bardzo Cie kocham-powiedziałam i złożyłam na jego ustach pocałunek
Był on inny niż sprzed dwóch lat.Wydawało by sie ,że trwa wieki.
-Alex czy to znaczy ,że znowu jesteśmy razem ?
-Tak Niall ...na zawsze razem-wtuliłam sie w jego rozgrzany tors

Siedzieliśmy w ogródku rozmawiając.Było wspaniale ,tak naprawde zadne z nas nie przestało kochać,wręcz przeciwnie kochaliśmy sie jeszcze bardziej.
Zrobiło sie troche zimno wiec wórciliśmy do domu gdzie odbywała sie naprawde gruba impreza.
Na kanapie siedziała reszta chłopaków z 1D.Nie mogłam w to uwierzyć i od razy sie na nich żuciałam.

-Alex jak Ty sie zmieniłaś-Z
-No może troche-Ja
-Cieszymy sie ,że znowu możemy Cie zobaczyć.
-Ja też sie ciesze,ale przepraszam Was na chwile

Odeszłam od przyjaciół i weszłam na stół ,na którym zostało pare butelek.

-Przepraszam czy moge Was na chwile poprosić o cisze?-spytałam
-O moja siostrzyczka bedzie przemawiała-Li
-Zamknij sie gamoniu-zażartowałam

-A wiec kochani na początku chciałabym Wam bardzo podziękować za to,ze tutaj jestescie jest mi bardzo miło z tego powodu.
I moja kochana Majku jeszcze raz wszystkiego najlepszego .Kocham Cie jak własną siostre ,jesteś dla mnie cholernie ważna i wiele Ci zawdzieczam.
Także to ,ze dzisiaj mogłam znów zobaczyć człowieka ,którego kocham najbardziej na świecie,bo to pewnie Twoja zasługa.No i oczywiście znowu zobaczyłam moich kochanych wariatów.Wiecie to było tak,ze pewnego dnia siedziałam sobie na kanapie z moim braciszkiem .Mieliśmy oglądać jakiś film i wtedy przyszli chłopaki z 1D bo mój brat jest z nimi w zespole.Nie orientowałam sie który to ,który bo nie byłam ich fanką.Ale naszczescie oni mi to wybaczyli i staliśmy sie przyjaciółmi.
Z dnia na dzień byliśmy sobie bardzo bliscy.To oni byli przy mnie w trudnych chwilach,kiedy ja nie wiedziałam czy wogóle przeżyje po wypadku.
Potem było jeszcze wiele przykrych sytuacji miedzy nami.Momentami chciałam po prostu sie zabic bo nie dawałam juz rady.
Do tego nie mogłam normalnie pogadać z rodzicami bo oni wyjechali a potem sie rozstali i każde z nich ułożyło sobie życie na nowo.
Niestety z pewnej przyczyny ,o której wolałabym zapomnec musiałam ich zostawić,wiedziałam,że moge juz nigdy nie zobaczyć tych wspaniałych debili.
Naszczescie po 2 latach rozłąki ,dzisiaj znowu ich ujrzałam i teraz moge stwierdzić ,że jestem najszczęśliwsza na świecie.-po tych słowach rozpłakałam sie na dobre

-Alec to było wspaniałe -Tomilson
-Dziekuje chłopaki,ze jestescie tutaj teraz ze mną -każdego z nich przytuliłam.

Impreza z minuty na minute coraz bardziej sie rozkrecała.Byłam juz zmeczona tym dniem wiec razem z moich kochanym blondynkiem poszłam do pokoju.
-Kocham Cie Alex Payn
-Kocham Cie Niallu Horanie

Pocałowaliśmy sie i zasneliśmy ,szczęśliwi swoją obecnością.Teraz bedzie juz tylko lepiej....

środa, 26 września 2012

Rozdział X


Otworzyłam oczy,w pokoju nie było mojego chłopaka,pomyślałam,że pewnie zgłodniał.Po przebudzeniu poszłam do łazienki odbyc poranne czynności jak codziennie.
Ubrałam sie w spodnie z niskim krokiem ,szeroką niebieska bluzke z rysunkiem ciasteczkowego potwora i vansy.Zeszłam na dól zobaczyć co robia chłopcy.
Wszyscy razem siedzieli na kanapie w salonie i sie o coś kłócili.

-Ej chłopaki co jest z Wami ? Czemu sie kłócicie ?-w tamtej chwili nie wiedziałam co mam myśleć
-Alex nie interesuj sie- Harry zaczął na mnie krzyczeć
-Nie krzycz na nią -Nialler obraniał mnie
-To niech sie nie wtrąca w nie swoje sprawy a tak wogóle to mogłaby sie od nas wyprowadzić nie potrzebujemy Cie tu-H
-Styles co Ty wygadujesz? Alex jest naszą przyjaciółką i ma prawo mieszkac z nami-Z
-Właśnie Harry ogarnij sie i przestań mówić takie głupoty-Lou
-Chłopaki on ma racje  ,nie potrzebnie sie tu wprowadzałam przeze mnie macie kłopoty z fankami i wgl.bedzie lepiej jak sie wyprowadze i zapomnijcie o mnie-rozpłakałam sie
-Alex Harry nie chciał tego powiedziec nie wyprowadzaj sie-Z
-Chłopaki to nie ma sensu ja przepraszam Was...-pobiegłam do pokoju
Oddalając sie od "przyjaciół" słyszałam jak zaczeli sie kłócić i wyzywać.
Wpadłam do pokoju i żuciłam sie na łóżko.Płakałam jak jeszcze nigdy dotąd.Zranił mnie ....tak cholernie mnie zranił...Wydawało mi sie,że jestem silna i mam na wszystko wyjebane,na wszystkie hejty,groźby od fanek i ogólnie,że dam sobie ze szystkim rade sama.Myliłam sie....
Wcale nie jestem taka silna jak sobie wyobrażałam....
Poleżalam jeszcze chwile i zaczełam sie pakować.Wtedy do pokoju wbiegł Niall.

-Alex nie rób tego prosze-mówił przez łzy
-Niall ja...ja nie moge juz tego dłużej ciagnąc przepraszam.-płakalam coraz bardziej
-Alex ,ale ja Ciebie kocham wiec nie mozesz mnie zostawic
-Ja Ciebie też kocham i to jest trudna decyzja,ale Harry mi coś uświadomił.Ty ...Wy jestesteści gwiazdami a ja tylko zwykłą nastolatką.Wybacz,ale musze juz jechać-zamknełam walizke i zbiegłam na dół ,gdzie siedział Harry,Liam,Louis ,Zayn i po chwili Niall

-Alex czyli jednak sie wyprowadzasz?-Liam
-Tak wyjeżdzam-powiedziałam i popatrzyłam sie jeszcze raz...ostatni raz na nich
-Alex nie musisz tego robić-Louis
-Musze ...nie moge Wam dłużej przeszkadzac nie potrzebnie sie wtrąciłam w Wasze życie -powiedziałam i wybiegłam z domu prosto do taxówki
Byłam na lotnisku i udałam sie kupieć bilet.Nie wiedziałam gdzie lece,chciałam być jak najdalej od tego miejsca.
Zdecydowałam sie,że polece do Polski.Usłyszałam ,że mój lot za chwile bedzie wiec ruszyłam w strone stewardessy.W głębi duszy miałam nadzieje,że Niall po mnie przyjedzie,ale sie myliłam.Nie było żadnego z nich...
Jestem juz w środku,w samolocie do mojego życia...do życia w Polsce.Nie powinnam wogóle z tamtąd wyjeżdzać,może byłoby mi łatwiej.
Założyłam słuchawki i zasnełam.Obudził mnie jakiś facet,który powiedział,ze jestesmy juz na miejscu.
Wysiadłam i też taksówką udałam sie do domu mojej babci.Jak zwykle dom był pełen ludzi.Zaskoczyłam wszystkich moim przybyciem.
Zapytałam czy moge zostać na noc i oczywiscie sie zgodzili.Nastepnego dnia postanowiłam,ze pojade do domu ,w którym kiedyś mieszkałam.Rodzice powiedzieli,że moge tam wracać kiedy tylko chce bo został on przepisany na mnie i Liama.Wyprowadziliśmy sie do Londynu 5 lat temu a dom został pusty.
Ujrzałam w jakim jest stanie i troche sie przestraszyłam.Nie było komu jego sprzątać.Niestety moi dziadkowie ,którzy mieszkali niedaleko nas wyjechali do Niemiec do rodziny i kontakt mój i ich się urwał.Kontaktują sie oni z Mama i Tatą ,ale ja nie mam z nimi dobrego kontaktu.
Rozejrzałam sie po domu i wszystkie wspomnienia wróciły.Wziełam sie wiec za sprzątanie.
Byłam strasznie zmeczona ,ale miałam dośc siły aby udac sie na zakupy.Na szczeście niedaleko był market wiec poszłam na piechote.
Tam również mnie nie rozpoznali bynajmniej niektórzy.Spotkałam sie tam ze znajomymi jeszcze z gimnazjum opowiadali mi o swoim życiu.Ja nie miałam co im opowiadać bo wszystko wiedzieli albo z telewizji albo z gazety albo z innych źródeł infromacji.Pożegnaliśmy sie i zaczełam wybierać potrzebne mi produkty.
Sprawdziłam czy kupiłam wszystko i podeszłam do lady zapłacić.Szybkim krokiem poszłam do domu.
Zrobiłam sobie kolacje i usiadłam przed telewizorem.Oglądałam jakis smutny film romantyczny i zasnełam.Obudził mnie dzwiek telefonu spojrzałam na zegarek ,który pokazywał ,że była godzina 23 :46.Dzwonił nie kto inny jak Niall.Zastanawiałam sie czy odebrać ,ale postanowiłam,że jednak odbiore.

-Tak?-spytałam nie pewnie
-Alex wróć do mnie prosze-nie mogłam go prawie zrozumieć bo strasznie płakał
-Niall ja ...nie moge do Ciebie wrócić przepraszam,że mnie poznałeś ,że pozwoliłam żebys sie we mnie zakochał Ty nie zasługujesz na mnie.
-Przestań piepszyć ja bez Ciebie nie mam po co żyć
-Nawet tak nie mów...prosze zapomnij o mnie ...na pewno poznasz kogoś lepszego i zakochasz sie i bedziesz szczęsliwy-po tych słowach rozłączyłam sie i rozpłakałam jak głupia,dławiłam sie przez łzy napływające do moich ust.Przez myśl nawet przeszło mi samobójstwo,ale pomyślałam,że nie warto.
Długo jeszcze zastanawiałam sie nad sensem mojego życia...życia bez Nialla i chłopaków,aż zasnełam.Śniło mi sie,że spotkałam sie z Niallem.To był mój najlepszy sen,tym bardziej,że tylko to mi zostało,zostały mi tylko wspomnienia .Wiedziałam,że już nigdy ich nie zobacze.Czułam jak przez sen moja poduszka staje sie coraz bardziej mokra,co mnie rozbudziło.Spojrzałam na telefon i była godzina 02:15 i zero wiadomości i zero nieodebranych połączeń.Myślałam,że chociaż którys z nich do mnie zadzwoni,ale po chwili sama sie z siebie śmiałam.Przecież to ja ich zostawiłam wiec nie mam sie czemu dziwić.Lezałam jeszcze z godzine i zasnełam ,naszczescie ani razu tej nocy juz sie nie obudziłam.

sobota, 22 września 2012

Rozdział XI


Było bardzo wcześnie a ja nie mogłam juz dłużej uleżeć w łóżku z myślą,że jestem w Paryżu.
-Czemu już nie śpisz?-spytał zaspany blondynek
-Nie moge ,nie chce ,mam ochote na zwiedzanie Paryża
-Obiecuje Ci,że dzisiaj pójdziemy na romantyczny spacer w blasku księżyca uliczkami Paryża-powiedział otwierając jedno oko
-Jesteś taki słodki i kochany,ciesze się ,że Cie poznałam jestem cholerna szczeciarą-pocałowałam go a czoło
-Ja też sie ciesze,że Cie poznałem słońce,ale teraz pozwól ,że jeszcze się prześpie Ty może też spróbuj-zachęcał,ale ja sie jego nie posłuchałam
Nałożyłam na siebie szlafrok i zeszłam na dół,gdzie siedział Harry.
-Hej nie śpisz już ?-zapytał
-Jak widać-zakpiłam
-No tak głupie pytanie,a jak sie czujesz ?
-Świetnie wkońcu jestem w tym pieknym kraju .
-Masz racje tutaj jest genialnie i ta atmosfera-rozmarzył się
-Pogodziłam sie z Niallem
-To wspaniale-odparł ,ale nie był zazbyt przekonujący
-Harry może juz czas zapomniec o tym co było kiedyś ?
-Nie rozumiem
-Chodzi mi o to,aby było tak jak dawniej jak jeszcze nic do siebie nie czulismy i jak byliśmy normalnymi przyjaciółmi
-Bardzo bym tego chciał-powiedział loczek i przytulił sie do mnie z wielkim uśmiechem na twarzy pokazując swoje śliczne dołeczki w policzkach
-To co robimy przyjacielskie śniadanie?-zaproponowałam
-Pewnie,że tak-zdecydowanie odpowiedział lokers
-Cześć kociaki-krzyknął Lou
-Cześć marcheweczko-powiedziałam razem z Hazzą i zaczeliśmy sie we trójke śmiać
-Alex moge z Tobą porozmawiać?-zapytał wchodzący do kuchni Liam
-Jasne braciszku

Wyszliśmy na taras i rozpoczelismy rozmowe.Myślałam,że bedzie mówił o tym ,abym sie pogodziła z Niallem bo przeciez jeszcze nie wie ,że do siebie wróciliśmy,lecz nasza rozmowa dotyczyła nie moich miłosnych spraw tylko jego.

-Alex bo ja sie...bo ja sie chyba...-zaczął sie jąkać
-Co Ty się chyba ? -spytałam zupełnie nie wiedząc o co chodzi
-Ja sie chyba zakochałem-powiedział jednym tchem
-To wspaniale nie cieszysz sie ?
-Ciesze ,jasne,że sie ciesze,ale nie wiem czy ona czuje do  mnie to sama a ja nie chce jej sie narzucać
-Oj braciszku jeszcze wiele musisz sie nauczyć
-Doradzisz mi coś ? Wiem,że równie dobrze mógłbym sie poradzić któregos z chłopaków ,ale Ty jestes moją prawidziwa siostrą no i jesteś dziewczyna wiec troche wiesz o tym jak one sie zachowują i czego oczekują
-Wiem wiem...a wiec może najpierw spróbuj sie z nią lepiej poznać,wiesz nie wyjawniaj jej swoich uczuć na pierwszej randce tylko bliżej sie poznajcie.
-Okej a co dalej ?
-Potem możesz zabrać ją w jakies romantyczne miejsce,aby poczuła sie jak ksieżniczka ...
-Iiii ?
-I gdy bedziesz juz wiedział ,że łączy was te same uczucie to wyjawnisz jej prawde
-Dzieki siostra jesteś genialna-powiedział i przytulił mnie
Razem wróciliśmy do kuchni a wszyscy byli juz przy stole

-Jakaś rodzinna narada była ?-spytał Zayn
-Gdyby to była rodzinna narada rozmawialibyśmy też z Wami-powiedziałam a każdy z chłopaków mnie przytulił
-Naprawde traktujesz nas jak rodzine ?-Lou
-Pewnie,że tak -z entuzjazmem powiedziałam
-To cieszymy sie,a pamietasz jak pierwszy raz sie spotkaliśmy ?-zaśmiał sie Niall
W taki oto sposób zaczeliśmy wspominać dawne czasy.

-Chłopaki mam dla Was niespodzianke-z uśmiechem powiedziałam
-Jaką ?-Zay
-Nie powiem bo wtedy nie byłaby to niespodzianka
-No prosze prosze-Nialler
-Nie James nic nie powiem
-Prosiłem Cie abyś tak do mnie nie mówiła -udając obrażonego powiedział Horanek a ja w ramach przeprosin pocałowałam go w usta
-Ubierzcie sie w wygodne ubrania i jedziemy-rzekłam
Ubrali sie w szybkim tempie i pojechaliśmy w miejsce niespodzianki.Po drodze ciągle nalegali ,żebym powiedziała im jaka to bedzie niespodzianka ,ale ja byłam nie ugięta i nie miałam zamiaru im niczego wyjawnić.
-No chłopaczki jesteśmy juz na miejscu-uśmiechnełam sie szeroko
-Paint ball ?-zapytał uradowany Zayn Malik
-Tak...pomyślałam,że jeszcze nigdy w to sie nie bawiliśmy i wiem ,że w Londynie tez to mamy,ale pomyślałam,że tutaj też bedzie fajnie  bo potem bedziemy zwiedzali Paryż i dojdą  Wasze koncerty,wywiady i nie bedziemy mieli tak duzo czasu na rozrywke.
-Kotku jesteś niesamowita-Nialler
-Dosyć tych czułości idziemy sie zabawić-Liam
-Liam czy Ty wlaśnie to powiedziałeś?-Harry
-Tak ja właśnie to powiedziałem przeciez słyszałeś-odparł Payn
-To dziwne...bo zawsze nas pilnowałes i bałeś sie ,że może cos nam sie stać-podejrzliwie powiedział Zayn
-Chłopaki nie marudzcie tylko idziemy
Założyliśmy odpowiednie stroje i ruszyliśmy do walki.Było wspaniale,genialne,niesamowicie no nie ma odpowiednich słów aby opisać co tam sie działo.
Biegaliśmy za sobą z bronią jak dzieci bawiace sie w przedszkolu,a najlepsze było to,że byliśmy tylko naszą grupką bez żadnych fanów czy fanek i co najlepsze bez paparazzi i kamery.Przez ten czas cieszylismy sie sobą...
Niestety wybijała godzina 12 a chłopaki na 14 mieli jakis wywiad u Ellen czy u kogoś takiego.

-Niestety musimy juz wracać-rzekłam ze smutkiem
-Chetnie bym tu został na wieki-zaśmiał sie Louis
-Bedziemy mieli mnóstwo okazji aby być w tym miejscu zreszta tak jak powiedziała rankiem Alex u nas też to jest -Liam
-Okej to jedziemy-Niall
W domu byliśmy po 13 ,chłopaki wyszykowali sie i wyjechali do studia a ja zostałam w domu chociaż nalegali abym pojechała z nimi.
W pewnym momencie usłyszałam dzwiek jakiegos telefonu dobiegający z dolnej łazienki.Był to telefon Liama ,który dostał wiadomość od jakiejś Danielle.
Postanowiłam,że zobacze wiadomość wkoncu to mój brat wiec nie mamy przed soba tajemnic.
W smsie Danielle pisała o tym,że bardzo go lubi oraz,że chciałaby sie z nim spotkać.Właśnie wtedy wymyśliłam genialny plan.Umówiłam sie z Daniell w najlepszej resteuracji w Paryżu i podpisałam sie jako Liam.
Poszłam zrobić sobie popcorn i usiadłam przed TV.Przeglądałam kanały telewizyjne,ale nie było nic co by mogło mnie zaciekawić.Wziełam laptopa i zaczełam sprawdzać fejsa i twittera.Oczywiście było mnóstwo wiadomości i powiadomień.Natknełam sie na wiadomość od pewniej dziewczyny,która mnie bardzo zaciekawiła.
Opisała mi siebie oraz to,że jest poważnie chora i może w kazdej chwili umrzeć.Zobaczyłam ,że jest z Paryża i pomyślałam,że chetnie sie z nią spotkam.Dowiedziałam sie w jakim szpitalu leży i pojechałam taksówką do niej.Tam powiedzieli mi gdzie leży i udałam sie w jej strone.
Bardzo ucieszyła sie na mój widok co mnie uradowało bo nie każda fanka One Direction mnie lubi i cieszy sie kiedy mnie widzi.Zazwyczaj wyzywają mnie i obrażają na różne sposoby co mnie bardzo rani,ale mogłam sie tego spodziewać przeciez jestem dziewczyna Nialla Horana,czyli idola nastolatek na całym świecie.Ale musiałam jakoś to wytrzymywać.

-Hej Ty jesteś Kate prawda ?-spytałam
-Tak to ja i dziekuje,że mnie odwiedziłaś to na prawde wiele dla mnie znaczy ja myślałam,że nigdy nie przeczytasz mojej wiadomości a teraz moje marzenie sie spełnia-mówiła a z jej pięknych niebieskich oczek płyneły łzy
-Nie płacz kochanie .Ciesze sie ,że moge z Tobą rozmawiać-powiedziałam,ale też nie potrafiłam powstrzymać łez
-Alex jesteś wspaniała ciesze sie,że masz normalne życie z takimi wariatami jak chłopaki z 1D jesteście niesamowitymi przyjaciółmi
-Tam to prawda oni są nieziemscy z każdą chwilą mają mnóstwo pomysłów i wgl.ale bywają też złe chwile-spuściłam głowe w dół
-Jesteś szczęśliwa z Niallem ?-spytała
-Tak i to bardzo on jest kochany
-To dobrze ...szkoda ,że ja nie mam takiego życia i juz nigdy nie bede miała-w tym momencie rozpłakała sie na dobre
-Ej słońce nie mów tak ,za niedługo wyzdrowiejesz i wszystko bedzie dobrze-zaczełam ją pocieszać
-Nie Alex nic nie bedzie dobrze ja nie mam szans na przeżycie,leże tutaj juz miesiąc i jest coraz gorzej-nie  mogła pochamować łez
-Wiem Kate ja też jak pewnie wiesz byłam w szpitalu w spiączce i myślałam,że juz nigdy nie bede miała normalnego zycia,ale udało mi sie zwycieżyłami Ty też dasz rade tylko sie nie poddawaj
-Dziekuje -powiedziała tuląc sie w moje ciało
-Nie ma za co-uśmiechnełam sie
Rozmawiałyśmy jeszcze z 2 godziny ,ale niestety musiałam juz wracac bo nie chciałam aby chłopaki sie o mnie martwili.
-Kate wybacz ,lecz musze juz wracac...zostawianie chłopaków samych w domu na długo może byc ryzykowne-zaśmiałam sie
-Rozumiem i dziekuje,że wogóle chciałaś sie ze mną spotkać
-To ja Ci dziekuje bo jesteś świetną przyjaciółką
-Przyjaciółką ?-zapytała z niedowierzaniem
-Tak słońce jesteś moją przyjaciółką -uśmiechnełam sie przyjacielsko
-Teraz wiem,ze nie moge sie poddac, dla Ciebie Alex-znowu sie popłakała ,ale ja ją doskonale rozumiałam
-Prosze tutaj masz mój numer i dzwon bez względu na godzine-powiedziałam i pożegnałam sie z dziewczyną
Po pół godzinnej drodze byłam juz w domu tak samo jak chłopaki.
-Alex gdzies Ty była ? -Lim
-A co martwiliście sie?-zapytałam z uśmiechem
-A żebyś wiedziała,że tak -Niall
-Byłam w szpitalu -odpowiedziałam
-W szpitalu ?-zapytała cała 5 razem
-Tak byłam u pewnej dziewczyny,która jest ciezko chora i może nie przeżyć nawet kolejnej minuty-powiedziałam ze smutkiem
-Kochanie nie smuć sie takie jest życie-Niall zaczął mnie pocieszać
W radiu powiedzili ,że dohcodzi godzina 17 i wtedy przypomniało mi sie ,że umówiłam Liama na 18 na randke z Danielle.

-Liam ubieraj sie w garnitu-rozkazałam
-W garnitur? Odbiło Ci ?
-Nie nie odbiłlo mi ubieraj sie i jedz pod ten adres na 18 musisz juz tam być-tłumaczyłam i podałam karteczke z adresem dla brata
-Nie wiem co Ty kombinujesz,ale dobra zgadzam sie i ide sie szykować
-Pośpiesz sie bo masz mało czasu-krzyknełam sie do oddalającego sie Liama
-To co robimy chłopaki ?-spytałam a oni tylko unosili brwi do góry
-Zabawni jesteście -wtrącił wkurzony Nialles
-Oj Niallku nie badz taki zazdrosny -zaśmiał sie marchewkowy potwór
-No nie wiem Alex a co byś chciała porobić ?-Malik
-Nie wiem może idzmy na wieczorny spacer ?-zaproponowałam i tak też zrobilismy.
Ubraliśmy sie ciepło bo o tej porze było na dworze juz dosyc chłodno.Chodziliśmy uliczkami Paryża...
-Jak tu pięknie-powiedzialam zachwycona
-Żebys wiedziała,ze pieknie -Niallex
-To co skoro i Tobie i Niallowi sie tu podoba to pewnie ślub odbedzie sie w Paryżu ?-spytał zaciekawiony mulat
-Zayn,Zayn,Zayn jeszcze nie czas na ślub-powiedziałam
-Dokładnie jeszcze za wcześnie-potwierdził blondynek
Nawet sie nie spostrzegliśmy jak Zayn zaczął flirtować z jakąs napotkaną dziewczyną.Ona chyba mu sie bardzo spodobała bo miał iskierki w oczach i wyglądał na skrępowanego a zarazem bardzo szczęśliwego.Uśmiechneliśmy sie do niego i pokazaliśmy palcem ,że idziemy do restauracji obok.
Zamówiliśmy 3 kawy oraz 3 ciastka i usiedliśmy do stolika przy oknie.

-Louis żyjesz?-spytałam patrząc na niego
-Tak tylko tamta dziewczyna ona jest taka śliczna -mówił i przygądał sie brunetce,która siedziała za nami
-To idz i zagadaj-zachecał go Niall
-Myślisz?-spytał lekko wystraszony marchewkowy potworek
-No pewnie bo skąd wiesz może ona czuje to samo do Ciebie i może to ta jedyna ?-mówił blondasek i patrzył mi prosto w oczy
-Masz racje to ide-powiedział Louisek i odszedł przysiadając sie do stolika tajemniczej dziewczyny.
Zayn dalej nie wracał i pewnie nie wróci dzisiaj nawet do domu tak samo jak Harry,który wyszedł na miasto z 3 godziny temu.Liam zapewne swietnie sie bawi ze swoją możliwe,że dziewczyną a ja ten czas spedzam z moich ukochanym.

-Wiesz co Alex wracajmy do domu-zaproponował
-Dobrze wracajmy-nie protestowałam bo też chciałam znalezc sie juz w domu siedząc przy kominku z kubkiem gorącej czekolady.Tak wieczory zazwyczaj spedzałam w Polsce,czasami bardzo tesknie za moim rodzinnym krajem i bywa,że zaczynam sie pakować na lot do Polski ,ale wtedy myśle ,że nie moge tak po prostu wyjechać zostawiając to wszystko.
Szliśmy wolnym krokiem ,rozmawiając i śmiejąc sie.Trzymaliśmy sie za rece i patrzylliśmy sobie prosto w oczy jak zakochane dzieciaki z podstawówki.
Weszliśmy do domu i usiedliśmy na kanapie.
-Kocham Cie najbardziej na świecie-Niall
-Wiem Niall ,ja Ciebie też bardzo kocham-po tych słowach zaczeliśmy sie całowac i ...reszte możecie domyśleć sie sami.
W czułych objeciach Nialla udałam sie z nim na góre zostawiając nasze ubrania w salonie.
Położyliśmy sie do łóżka i zasneliśmy ,odpływając w kraine marzeń..

środa, 19 września 2012

Rozdział VIII


Otworzyłam oczy a obok mnie nie było Nialla,przestraszyłam się,ze cos sie stało.Odwróciłam się i zobaczyłam rozmawiającego Zayna,Nialla,Liama i Louisa.
Oni nie zauważyli chyba tego,ze juz nie śpię.Wiem,ze nie ładnie jest podsłuchiwać,ale ich rozmowa mnie zaciekawiła.

-Niall to może Ty bedziesz się z nią całował ?-zapytał Zayn
-Nie wiem mi bez różnicy w sumie to chętnie-z miną cwaniaka odpowiedział
-A co bedzie jak Alex to zobaczy ?-Liam
-Z tym może być problem-zasmucił się Niall
-Coś wymyślimy -odparł Zayn

Nie wiedziałam o czym oni mówią.W głowie miałam milion myśli na minute.A co jeśli ...nie to nie może być prawda.
Nie dopuszczałam do siebie myśli,że Niall mógłby mnie zdradzić.Kiedy zobaczyłam,że idzie on na miejsce obok mnie odwróciłam sie i udawałam,że śpie.
Czułam jego wzrok na sobie.Po policzku spływała mi łza...zawiodłam się na nim .To miałabyć nasza podróż a on to zepsuł.Wkońcu nie mogłam już wyrzymać w jego towarzystwie.Wstałam jakby nigdy nic i wyszłam do toalety znajdujacej sie w kabinie samolotu.Wyglądał na zdziwionego i raczej nie domyślił się,ze słyszałam o czym mówili.
Weszłam do łazienki ,przemyłam twarz i poprawiłam makijaż aby nie zauważyli,że płakałam.Niall bardzo mnie zmienił a raczej miłość do niego.
Kiedyś nie pomyślałam,że moge sie jeszcze zakochać i być z kimś szcześliwa.Juz raz przeżyłam rozstanie z chłopakiem ,wtedy myślałam,ze juz nie nigdy nie zakocham.Potem był Harry i teraz Niall.Przyjżałam się w lustrze i zastanowiłam co ja mam takiego w sobie,że on jest akurat ze mną.Często się nad tym zastanawiałam.
Wróciłam na swoje miejsce i przyglądałam się krajobrazowi.

-Kochanie co sie dzieje?-zapytał Nialler
-Nic sie nie dzieje ja po prostu jestem zmeczona
-Nie udawaj wiem,że coś Cie dręczy
-Jezu Niall daj mi spokój nic mi nie jest
-Możesz na mnie nie krzyczeć ? Ja sie o Ciebie martwie
-O do prawdy ? Wiesz ja myśle,że chodzi Ci tylko o to ,żeby zaliczyć kolejną dziewczyne
-Alex co ty do cholery wygadujesz ?
-To co słyszysz Niall...mam juz tego dość ,mam dość tej nie pewności w związku z Tobą przecież wiem co sława robi z człowieka wiem ,że w każdej chwili moze spodobać Ci sie inna a Ty mozesz wykorzystać to,że prawie każda nastolatka sie w Tobie kocha.-wykrzyczałam mu wszystko to co leżało mi na sercu.Chłopaki przyglądali sie nam i nie wiedziali co sie dzieje.

-Ej spokojnie działacie pod wpływem emocji jesteście zmeczeni i jak wylądujemy wszystko bedzie dobrze-Zayn próbował jakoś załagodzić tą sytuacje.
-Nie nic nie bedzie dobrze ja juz nie mam do tego siły ...a jeszcze jedno ,teraz już nie musisz sie zastanawiać czy całować sie z tamtą laską czy nie-kiedy to powiedziałam Niall juz chyba zrozumiał o co mi chodzi

-Ale Alex to nie tak jak myślisz ja Cie nie zdradzam-zaczął się tłumaczyć
-To już mnie nie obchodzi-powiedziałam i usiadłam na samym końcu
Chłopaki cicho o czymś dyskutowali

*Z perspektywy Liama*
-Niall to jest poważna sprawa-powiedziałem
-Jakbym nie wiedział-odparł ze złością
-Wiem,ze moja siostra ma trudny charakter ,ale ona Ciebie kocha i jeżeli jej to udowodnisz to Ci wybaczy-dałem mu kilka rad bo pomimo tego,że nie miałem z nią najlepszego kontaktu to zawsze sobie pomagaliśmy i kochaliśmy się jak prawdziwe rodzenstwo
-Dzieki stary -uścisną mnie

Siedziałam przy oknie i słuchałam jakis dołujących piosenek.Wtedy własnie przyszedł Horan.

-Nie mam ochoty z Tobą rozmawiać-oznajmiłam mu z pogardą
-Wiem,ale chce Ci to wytłumaczyć prosze wysłuchaj mnie
-Masz 5 minut
-Dobrze a wiec rozmawialismy o teledysku w którym miałbym sie całować z jakąs dziewczyna przeciez wiesz,że kocham tylko Ciebie i nigdy bym Cie nie zdradził
-Właśnie tego nie jestem pewna..
-Zrozum to prosze.
-Słyszałam z jakim entuzjazmem sie zgadzałeś i słyszałam też to ,że chetnie sie z nią bedziesz całował także idz i sie z nią całuj nawet teraz-wykrzyczałam
-Nie bądz zazdrosna bo nie masz o co
-Nie jestem zazdrosna po prostu nie lubie jak ktos mnie oszukuje ...5 minut mineło wiec możesz juz iść
-Alex myślałem,ze mnie kochasz i,że sobie ufamy ,ale najwyraźniej sie myliłem-powiedział a w jego oczach pojawiły się łzy

Ja też sie rozpłakałam.Po chwili zjawiła się stewardessa i oznajmiła,że za chwile bedziemy w Paryżu.Ucieszyłam się...
Na lotnisku czekała na nas limuzyna oraz fanki.
Wysiedliśmy z samolotu i od razu podbiegły do nas te nastolatki.Chciałam już wrócić do domu ...do Polski ,tam gdzie miałam normalne życie..życie bez Nialla.
Chłopaki rozdawali autografy i robili zdjecia a ja udałam się do samochodu.Za  chwile oni też już byli w środku.Siedziałam obok Liama
Podjechaliśmy pod hotel,Paul był już na miejscu.Przyleciał tu wcześniejszym samolotem.Niestety okazało się,że nie możemy sie tu zatrzymać ze względu na fanki.
Pojechaliśmy do jakiejś willi gdzie mieliśmy się zatrzymać.Była ona niedaleko centrum...
Kazdy z nas miał oddzielne pokoje ,miałam zamieszkać tu tylko z 1D.Spodobał mi się mój pokój.
Poszłam na dół do kuchni bo zgłodniałam.Chłopaki byli juz tam,i nie obyło się bez podejrzenych min.
Zajrzałam do lodówki,ale świeciła ona pustkami.

-Alex i Niall pojedzcie na zakupy-rozkazał Zayn
-Ale dlaczego akurat my ? Równie dobrze możesz pojechac Ty lub ktoś inny-odpowiedziałam zła
-Tak,ale nie zapominaj,że dzisiaj jest wasza kolej-dalej ciagną tą rozmowe
-Rozumiem,ale taka kolejka obowiązywała w Londynie a przypominam Ci ,że jesteśmy w Paryżu
-Dobra Alex nie sprzeczaj sie tylko jedziemy po te zakupy-wtrącił Niall
Nie chciałam się z nimi kłócić juz pierwszego dnia tutaj wiec zgodziłam się.Jechaliśmy w ciszy ,ale to mi nie przeszkadzało bo nie miałam ochoty na żadne rozmowy z nim.Podjechaliśmy pod jakis ogromny sklep i udaliśmy sie na zakupy.Tam też nie mogliśmy zaznać spokoju przez te fanki i paparazzi.

-Niall czy możemy szybciej zrobić te zakupy i wracać do domu ?-spytałam ze złością
-Jeżeli bedziesz robiła tutaj jakies sceny to na pewno szybciej nie wrócimy-odrzekł
Kupiliśmy to co mieliśmy kupić i wróciliśmy do willi.
Zanieśliśmy produkty do kuchni i razem z Liamem zajełam się kolacją a reszta chłopaków ogladała jakiś horror.

-Alex moze porozmawiaj z nim spokojnie
-Liam nie wtrącaj sie
-Kurde jesteś moją siostrą wiec jak mam sie nie wtrącać ?
-Normalnie bo to jest moje życie
-Tak,ale chce żebys była szczęsliwa a on Ciebie kocha tak samo jak Ty jego wiec moze chociaż raz przestaniesz byc tak cholernie dumna i dasz mu szanse
Pierwszy raz tak na mnie nakrzyczał.Wiedziałam,że jego też to przerasta.

-Przepraszam Liam-wtuliłam się w jego tors
-Nic nie szkodzi siostrzyczko po prostu nie moge patrzeć jak się wzajemnie ranicie
-Ja też juz tego nie chce,ale straciłam do niego zaufanie
-Chodz idziemy do ogrodu-zaproponował mój brat

Poszłam wraz za nim.Rozłożyliśmy koc i oglądaliśmy gwiazdy.

-Pamietasz jak jeszcze nie dawno chciałaś żebyśmy byli takim przykładnym rodzeństwem?
-Tak pamietam i chyba nam sie to udaje
-Tęsknie czasami za dawnym życiem jak jeszcze mieszkaliśmy w Polsce ,tam wszystko wydawało się prostsze-oznajmił
-Ja tez za tym tęsknie ...stęskniłam sie za dawnymi znajomymi
-Moze po powrocie do Londynu sie tam wybierzemy?-zaproponował
-A wiesz,że to jest genialny pomysł ?-zgodziłam się
-Ja mam same genialne pomysły...a teraz chodz wracamy do tych świrusów zanim coś zepsują-zaśmiał się

Reszte wieczoru spedziłam z nimi oglądając jakiś beznadziejny film romantyczny.

-Jak zwykle happy end-wtrąciłam
-Nie podobają Ci sie happy endy ?-zapytał Zayn
-Happy endy są tylko w filmach-powiedziałam z ironią i poszłam do "swojego " pokoju.
Leżałam i przyglądałam się w sufit.Rozmyślałam o tym jakie byłoby moje życie gdybym nie poznała tych wariatów...i zasnełam.Tylko sen pozwalał mi na zapomnienie o problemach.Wtedy chciałam zasnąć i się już nigdy wiecej nie obudzić....
W nocy usłyszałam jakieś wrzaski z dołu.Postanowiłam nie zważac na to,że to może być włamanie czy cos i zeszłam cichym krokiem na dół.
W kuchni zobaczyłam Nialla ,któremu wypadła z rąk nutella.Pomogłam mu posprzątać i juz chciałam odchodzić kiedy on złapał mnie za nadgarstek.Przypomniała mi sie scena z Harrym ,on tez tak mnie złapał a potem wpadłam pod samochód.

-Alex wiem,że cholernie Cie zawiodłem ,ale kocham Cie i z kazdą chwilą kiedy wiem,że jesteś na mnie zła i nie moge Cie przytulić ani pocałować moja dusza umiera.
Moje życie bez Ciebie nie ma sensu-wyznał

-Niall kocham Cie-żuciłam się mu na szyje ..nie wiem czemu to zrobiłam przecież byłam na niego wściekła,ale jego słowa ,jego spojrzenie sprawiło,że o tym zapomniałam

Razem udaliśmy sie do jego pokoju i wspólnie zasneliśmy w ogromnym łóżku i na szczęście w swoich objęciach.Ciesze sie,że sie pogodziliśmy i,że znów moge czuc jego oddech na mojej szyji...

Rozdział VII


W nocy chłopaki spali spokojnie ,wiem to bo nie było słychać żadnych kroków ani nikt nie przychodził do naszego pokoju.
Obudziałam sie o 08:00 ,jakoś wcześnie ,ale cóż nic na to nie poradze.Gdy otworzyłam oczy w pokoju nikogo nie było.
Poszłam wziąć prysznic i ubrać się.Dzisiaj założyłam spodenki z rysunkiem flagi USA,białą najzwyklejszą bokserke i czarne vansy.
Włosy upiełam w wysokiego nie ogarniętego koka,oczy pomalowałam tuszem i nałożyłam lekki puder.Chociaż byłam w takim wieku to i tak nie przepdałam za mocnym makijażem,wolałam być naturalna.Zeszłam na dół ...widok był bardzo zabawny.
Chłopaki leżeli na kanapie i oglądali jakiś film.

-Alx pomórz mi ja umieram-Zay
-Oj chłopaki chłopaki to nie moja wina,że tyle wypiliście
-To może chociaż poratujesz nas jakąś wodą czy czym kolwiek żeby tylko głowa przestała mniej boleć-lokers
-Dobra zobacze co da się zrobić.
Przygotowałam 5 szklanek,nalałam wody gazowanej i wrzuciłam jakąś tabletke na kaca,może troche im to pomorze.
-Prosze-powiedziałam podająć każdemu kubeczek
-Dziekuje jestes kochana-Lou
-Ej marchewka nie przeginaj-zagroził Nialler
-Ktoś tu jest strasznie zazdrosny-z przymkniętymi oczami odparł Liam
-Ty też byś był mająć taką dziewczyne-powiedział Hazza i popatrzył się na mnie i Nialla
Zupełnie nie wiedziałam co mam wtedy powiedzieć bo przecież między mną a nim wszystko skonczone...tzn.my nawet nie byliśmy razem ,ale każdy z nas wiedział ,że między mną a Harrym coś iskrzyło.
-Okej chłopaki koniec tego obijania się ! -krzyknełam i wstałam z kanapy w salonie.
-Ale ..-nie zaczą Liam
-Nie nie braciszku nie ma żadnego "ale" ,zbierajcie sie bo jest prawie 09:00 a macie na 11 do radia.-przypomniałam boysbendowi
-O kurde przecież kolejny wywiad dzisiaj-przypomnial sobie Loui
-Właśnie wiec może byście wkońcu podnieśli te swoje 4 litery?-zażartowałam
-Mistrzyni sucharów kurde-odparł Liam
-Nie przeginaj ! -pogroziłam palcem
-To Ty sobie nie pozwalaj siostrzyczko wiesz ,ze wiem o Tobie wystarczająco dużo żeby Cie upokorzyć haha-smiał sie Lim
-O nie Liam prooosze nie mów nic -błagałam go
-No nie wiem nie wiem
-Ej a co o niej wiesz?-Zay
-Oj duużo -Lam
-Mów mów my chętnie posłuchamy-Louis
-Moze innym razem-odpowiedział "łyżeczka"
Po godzinie chłopaki byli już gotowi ja także.W sumie nie wiedziałam po co mam tam jechać ,ale poprosili mnie wiec sie zgodziłam.
Wsiedliśmy do auta i odjechaliśmy.W studio wszyscy traktowali się jak rodzina i czułam się tam bardzo dobrze.
Chłopaki musieli wejść do jakiegoś pomieszczenia a ja miałam obserwować ich zza szyby.Gdy Niall miał tam wejść to podbiegł do mnie i pocałował ,mówił że to mu dodaje odwagi...
Odpowiadali na strasznie dużo pytań i jakżeby inaczej,wygłupiali się.
Nastąpiło pytanie o miłości... zobaczyłam ,że chłopaki nie chętnie o tym rozmawiają.
-Harry co Cie łączy z dziewczyną Nialka ?-spytała redaktorka a on bardzo się skrępował
-Z Alex łączy mnie dobra przyjaźń ona jest dla mnie jak siostra i tylko siostra wiem,że inni sugerują ,że coś wiecej nas łączy,ale to nie prawda bo ona jest z blondaskiem i wiem,ze sie kochają-powiedział Hazza

W tym momencie łza spłyneła mi po policzku nie wiem,czy przez to ,że Harry nie ma nic przeciwko związku mojego i Nialla czy przez to,że przez mój związek z Niallem Harry zrozumiał ,ze nie ma już u mnie szans.Tak to prawda kocham Nialla ,ale w głębi duszy czuje jeszcze coś do Harrego.
Przecież nie da się zapomnieć o miłości z dnia na dzień...
Po wywiadzie wszyscy razem pojechaliśmy do menagera 1D.

-Cześć chłopaki -powiedział Paul
-Siemka Paul-odpowiedzieli chórem
-O cześć Alex -powiedział z zaskoczeniem
-No hej -odparłam
-A więc przepraszam ,ale nie mam za wiele czasu dla Was wiec powiem tylko tyle,że jedziecie w 2 tygodniową trase już jutro -oznajmił
-Co jak to gdzie?-pytali
-Do Paryża ,czyli tak zwanego miasta miłości-powiedział po czym popatrzył na mnie i Niallera
-Ax może chcesz jechać z nimi?-spytał
-Chętnie,ale nie wiem czy oni chcą ja nie chce się wtrącać i przeszkadzać
-Alex jasne,że chcemy i Ty nam nigdy nie przeszkadzasz-z uśmiechami odpowiedziali i przytulili mnie do siebie
Wyszlismy od Paula i pojechaliśmy do domu się pakować.Każdy z nas rozszedł się do swoich pokoji.

-Alex ciesze się ,że jedziesz z nami-Niall
-Ja też sie ciesze,że nie musisz mnie zostawiac
-Ja Ciebie nigdy nie zostawie kochanie-powiedział po czym czule mnie pocałował
Skonczyłam pakować walizki i pomogłam dla mojego kochanego blondaska,który jak zwykle nie wiedział co ma wziąć ze sobą.
Zeszliśmy na dół do chłopaków którzy oglądali jakiś mecz siatkówki.Grała Polska i Irlandia.
Gdy Polska zdobyła punkt cholernie sie ucieszyłam
-Ej kotku dlaczego Ty sie cieszysz ? Przeciez Irlandia przegrywa-rzekł oburzony Nialler
-Tak wiem,ale ja jestem Polką wiec kibicuje Polsce.-uśmiechnełam sie i puściłam oczko do mojego chłopaka
Obejrzeliśmy cały mecz niestety Irlandia wygrała.Wyszyscy rozeszliśmy sie do swoich pokoi bo musieliśmy sie wyspac ,jutro rano lecimy do Paryża.

Przez okno wpadały promyki słońca co nie pozwalało mi dłużej spać.Obróciłam sie na drugi bok i spojrzałam na Nialla Jamesa Horana.
Wygladał słodko gdy spał,pocałowałam go w policzek a on sie obudził.
-Cześć kochanie juz nie spisz?
-Nie mogłam juz dłużej spać,i przepraszam,że Cie obudziłam
-Nic nie szkodzi i tak musimy już wstawać-spojrzał na zegarek
-Dobrze to ja ide wziąć prysznic-oznajmiłam
Wziełam prysznic,odbyłam poranną toaletę i ubrałam się w miętową zwiewną sukienke przed kolana a do tego białe vansy.Niall ubrany był w niebieskie rurki ,zielony t-shitr z nadrukiem "Free hugs"i conversy.
Zeszlismy we dwoje na dół trzymając sie za ręce i uśmiechając sie zalotnie.
-O idą nasze papużki nierozłączki-Louis
-Ciesz sie,że nie keviny-zazartowałam
-Bardzo śmieszne-odając obrażonego powiedział ksąże marchewek
-To co gotowi na przygodę w Paryżu ?-Zayn
-Co masz na myśli ?-zastanowiłam sie
-No wiesz ...Paryż...miasto zakochanych to kto wie co tam sie wydarzy
-Też racja-powiedziałam spoglądając na Niallera
-Kochanie ,ale pamietaj,że to ja jestem Twoim słodkim blondynkiem-powiedział z przekonaniem
-Wiem kocie -uśmiechnełam sie
Szybko zjedliśmy śniadanie i pojechaliśmy na lotnisko.Lecielismy samolotem wynajetym dla chłopaków.Cieszyłam sie bo mielismy wiecej miejsca dla siebie.
W czasie lotu były małe komplikacje a ja cholernie sie bałam.Dowiedzielismy sie ,ze lot sie przedłuży i na miejscu bedziemy dopiero jutro.
Bałam sie zasnąć ,ale wiedziałam ,że przy Horanku i chłopakach moge czuć się bezpieczna.Po chwili zapadłam w piękny sens na ramieniu mojego ukochanego.

sobota, 15 września 2012

Rozdział VI


Wstałam o godzinie 09:00 .Wiedziałam,że to bedzie udany dzień...
Umyłam się przebrałam i zeszłam na dół.Liam rozmawiał z kimś przez telefon,wiem,że nie ładnie jest podsłuchiwać ,ale z tej rozmowy wynikało,że chłopaki rozpoczynają 2 tygodniową trasie bo Afryce.

-Hej Liam co jemy na śniadanie?
-Hej słońce no nie wiem może zróbmy kanapki?
-Czy ja sie przesłyszałam czy ty powiedziałeś do mnie słońce?
-Tak tak do Ciebie powiedziałem
-Wooow jestes zaskakujący.
-Staram się,a teraz chodz na te śniadanie.

Udaliśmy się pośpiesznym krokiem do kuchni.Zjedliśmy danie i w salonie oglądalismy tv.
Po chwili drzwi się uchyliły i chłopaki wbiegli do domu.

-No heeeej debile-krzyknełam
-Ej maleńka nie pozwalaj sobie-pogroził Lou
-Wyluzuj murzynie-odpowiedziałam ze smiechem
-Widze ,że jesteś w dobrym humorze-lokus
-Tak Haroldzie jestem i prosze aby nikt mi go nie zepsuł
-Oczywiście milordini-Liam
-Co robimy? Kino,spacer,dom ,klub czy jakies inne pomysły?-Niall
-Myśle,że spacer to bardzo dobry pomysł-wyraziłam swoją opinie
-Okej to zbierajcie sie i idziemy-Zay

Wybiegliśmy z domu zamykając drzwi.Poszliśmy do pobliskiego parku..
Louis szedł z Zaynem i Harrym,Liam szedł sam i pisał cały czas esy.
Ja szłam z Niallem...
-Niall dlaczego nie powiedziałeś im o nas?
-Nie wiem Alex po prostu może jeszcze za wcześnie ,przeciez sama powiedziałaś ,że nie jesteś pewna uczuc do mnie.
-No tak,ale to są nasi przyjaciele wiec mają prawo wiedziec-krzyknełam , chyba wystarczająco głośno aby oni mnie usłyszeli
-Ale o czym mielibysmy wiedzieć?-spytał zaciekawiony Harry
-Emm ,że Niall poznał jakąs dziewczyne,ale nie chce powiedzieć jaką-powiedziałam ze złością,popatrzyłam na chłopaków i ruszyłam przed siebie
Za mną pobiegł Louis.

-Ej co jest?-Lou
-Nic mi nie jest wiesz jeszcze mam humorki po wypadku
-Jasne...za dobrze Cie znam ,żeby w to uwierzyć
-Oj Louis nie ma o czym gadać
-Jesteś przygnębiona wiec chyba jest o czym gadać.No mów o co sie z nim pokłóciłaś
-Ale obiecaj,że nikomu nie powiesz nawet chłopakom bo Niall tego nie chce
-Obiecuje
-Bo ja jestem z Niallerem ,ale on nie chce tego nikomu powiedzieć nie wiem czemu może sie mnie wstydzi,ale przecież to on sie mnie spytał.
-To fantastycznie-odpowiedział Loui
-No właśnie nie za bardzo fantastycznie nie wiem o co mu chodzi raz chce ze mną być raz nie .Co to za związek ,w którym trzeba sie ukrywać?
-Może chodzi mu o to,że nie chce robić sensacji?
-Nie wiem może i tak,ale mógł o tym pomyśleć wcześniej
-Masz racje...no nic chodz wracamy do nich

Podeszliśmy do chłopaków,była niezręczna cisza.Nie wiem czy Niall powiedział im prawde czy nie.
Popatrzył sie na mnie dziwnym wzrokiem i poszliśmy do parku.
Tam czekały na nas fanki.Robiły sobie zdjecia z chłopakami i prosiły o autografy.Myślałam,że to bedzie mój jeden z najlepszych dni,ale sie pomyliłam.
Stałam na boku rozglądając sie wokoło,strasznie mi sie nudziło.Po chwili Niall znikną,szczerze to sie przestraszyłam bo nie wiadomo co te fanki mogły mu zrobić.

-Zayn nie wiesz gdzie jest Niall?
-Wiem-odpowiedział z miną cwaniaka
-A mógłbyś mi powiedzieć gdzie on jest?
-Mógłbym-odparł
-Kurde Malik nie drocz sie ze mną tylko mów-krzyknełam
-Okej okej nie unoś sie tak...nasz kochany blondasek wyrwał jakas laske i poszedł z nią wzdłuż tej drogi-powiedział Zayn a ja stanełam jak wryta
-Aha dzieki
-Ej mała co jest? Zbladłaś jakoś ,dobrze sie czujesz?
-Tak wspaniale i nic mi nie jest ,wróce do domu.-powiadomiłam go

Szłam nawet nie wiedząc gdzie.Chciałam być jak najdalej od tego miejsca.W głowie miałam milion pytań...dlaczego on mi to zrobił ?
Mijałam przechodni nie zwracając na nich uwagi,po policzku spływały mi łzy jedna za drugą,po chwili zaczą padać deszcz co sprawiło,że jeszcze bardziej sie zdołowałam.Doszłam do jakiejś knajpki,szybko weszłam do środka.Byłam cała mokra,usiadłam do stolika i zamówiłam sobie kawe.
Nie lubie kawy,ale wtedy nie zwracalam na to uwagi...wszystko było mi obojętne.Wyciągnełam telefon z kieszeni i zobaczyłam 5 nieodebranych połączeń od Liama,6 od Louisa i 4 od Zayna...
Pomyślałam,że oddzwonie do Louisa.

-Hej Lou nic mi nie jest nie wiem czy wróce dzisiaj do domu nie martwcie sie o mnie nic mi nie bedzie ,przepraszam za wszystko.
-Alex nie wydurniaj sie i wracaj do domu wszyscy na Ciebie czekamy ...jest Liam,Zayn,Harry i Niall prosze chodz do nas martwimy sie o Ciebie
-Dziekuje Louis za wszystko i przepraszam,że pojawiłam sie w waszym życiu-po tych słowach totalnie sie rozpłakałam.
Wyłączyłam telefon i zupełnie odłączyłam się od świata...

   *Z perspektywy Nialla*

Louis miał ustawiony na głośno mówiący wiec wszyscy słyszeliśmy ich rozmowe.Wiedziałem,że to moja wina ,ale czy to był powód do takiego zachowania i takich słów?
Nie rozumiałem tej dziewczyny.
-Ej chłopaki o co jej chodzi?-zaptałem
-O co jej chodzi? Ty sie pytasz o co jej chodzi?-Louis wpadł w furie
-Ej Lou o co Ci biega?-pytałem
-Może o to,że nie chcesz nikomu powiedzieć ,że jesteście razem nawet chciałeś to ukryć przed nami-wykrzyczał mi Lo
-Wy jesteście razem?-Harry wtedy miiał mine jakby chciał mnie zabić
-Tak jestesmy razem ,ale nie wiedziałem czy ten związek ma sens wiec jak narazie chciałem go utrzymac w tajemnicy
-To po co się z nią wiązałes jak nie wiesz czy to ma sens ? -Liam
-Ej chłopaki a może nie tylko o to jej chodzi-wtrącił mulat
-A o co jeszcze?-Liam
-Bo jak byliśmy w parku to ona sie mnie spytała gdzie jest Niall to jej powiedziałem,że poszedłeś gdzies z jakąś fanką ,ale gdybym o was wiedział to bym tego jej nie powiedział.
-Musze ją znaleźć

W biegu wziąłem kurtke i pobiegłem w poszukiwaniu Alex.
Długo jej szukałem,ale wkoncu mi sie udało.
Siedziała smutna w jakiejs knajpce,ani razu tutaj nie byłem.
Podszedłem do niej i usiadłem.

-Po co tutaj przeszedłeś?
-Chciałem Ciebie przeprosić za moje zachowanie
-I myślisz,że to wystarczy ? Że od tak o tym zapomne?
-Mam taką nadzieje
-Niall jesteś bezczelny,zostaw mnie w spokoju
-Nie moge zostawić Cie w spokoju bo Cie kocham
-Prosze nie kłam chociaż teraz.Dobrze wiem,że jestem Twoją kolejną zdobyczą na pokaz,Ty i reszta chłopaków z One direction możecie mieć każdną.
-Ale ja nie chce innej ja chce Ciebie-powiedział blondyn ze łzami w oczach
-Jaką mam mieć pewność co? Teraz Ci wybacze i co ? Dalej bedziemy udawali ,że nic nas nie łączy oprócz przyjaźni ?
-Nie teraz bedzie inaczej już nie bedziemy udawać prosze Alex wybacz mi
-Dobrze wybacze Ci,ale jeżeli jeszcze raz powtórzy sie taka sytuacja już nie dam Ci kolejnej szansy,już  dwa razy zostałam zraniona w taki sposób wiecej nikomu na to nie pozwole nie mam zamiaru znowu przez to przechodzić...
-Rozumiem a teraz chodz wracamy do domu.

Szliśmy uliczkami Londynu ,trzymając sie za ręce.Myśle,że przez tą sytuacje nasz związek stał się nieco silniejszy.
Dotraliśmy do domu o godzinie 02:00.W salonie spał Zayn i Harry.Louis leżał w łazience w wannie w marchewką w ręce a Liam by w swoim pokoju.

-Uhuhu chłopaki chyba zabalowali pod naszą nieobecność-zaśmiałam się
-No chyba tak a teraz chodz idziemy spać.-zaproponował Niallek

Poszliśmy do mojego pokoju.Wziełam szybki prysznic i przebrałam sie w piżame.
Na łóżku leżał Niall.

-Kochanie masz zamiar spać u mnie?-zapytałam
-Tak misiu a przeszkadza Ci to?
-Nie oczywiście ,że nie
-No to chodz tu do mnie i śpij
-Dobranoc Niall.kocham Cie-powiedziałam i zasnełam
Czułam tylko pocałunek ,który mój blondasek złożył na mym czole.
Spało mi sie bardzo dobrze,ale do czasu kiedy do "naszego"pokoju wpadł Louis.

-Cześć kociaki -krzykną przy czym mnie zbudził
-Louis pojebało Cie?-wrzasnełam
-Ej ej ej maleńka nie pozwalaj sobie-odrzekł bijąc mnie jakąs szmatą
-Lou jesteś dla mnie jak brat ,ale wypierdalaj-z miną WTF odpowiedział Horan
-Złaźcie na śniadanie i to szybko-powiedział Lou wychodząc
-Niall wiem ,że jesteś głodny idz na śniadanie
-Kochanie śniadanie może zaczekać a ja chce spedzic wiecej czasu z Tobą
No powiem szczerze ,że tego sie po nim nie spodziewałam.Wszyscy dobrze wiemy jaki Niall ma apetyt i ,że uwielbia jeść.
Leżeliśmy jeszcze tak z pół godziny,ale co chwile ktoś do nas przychodził.Wkońcu zeszliśmy na dół.Chłopaki patrzyli na mnie z uniesionymi brawiami ,dopiero po chwili skojarzyłam,że jestem tylko w przy dużej bluzie Nialla.

-Chłopaki mam was walnąć?-zapytał ze spokojem Nialler
-Nie trzeba-odpowiedział Zayn i dalej sie mi przeglądał,każdy z chłopaków siedział na kanapie.Specjalnie po woli przeszłam obok nich.

-O kurde ...ona to wie jak zrobić wrażenie-Louis
Po chwili Niall sie na niego rzucił oczywiście w żartach.Ja w tym czasie przygotowałam jajecznice i nakryłam do stołu.Wszyscy smacznie zjedliśmy i zaczeliśmy planować nasz dzień.
Najlpierw zaplanowaliśmy wypad do naszego  ulubionego parku ,kręgielnia,kino a na koniec milk shake city.
W parku było fantastycznie wszyscy się świetnie bawili a przecież to dopiero początek wiec nie wiadomo co bedzie potem.
W parku ganialiśmy się jak małe dzieci ,śpiewaliśmy piosenki i tańczyliśmy na szczecie paparazzi z nami nie było.
Byliśmy już troche zmeczeni a przynajmniej ja.Usiadłam na trawie i patrzyłam przed siebie...
Po chwili usłyszałam kroki za mną,był to Niall.

-Co jest skarbie?-zapytał
-Nic mi nie jest blondynku po prostu troche sie zmeczyłam
-Na pewno?
-Tak na pewno ,wracaj do chłopaków ja za chwile do Was dołącze
-No dobrze,ale przyjdz do nas zaraz-powiedział i pocałował mnie w czoło

Siedziałam tak jeszcze z dobre 5 minut,rozmyślałam nad przeszłością i przyszłością.Nigdy wcześniej nie pomyślałam,ze spotkam chłopaków ani tym bardziej,że bede dziewczyną Nialla.To mnie troche martwiło...bałam się,że  on mnie jednak zostawi bo przecież kochają go miliony dziewczyn i w każdej chwili może odejśc ode mnie dla innej.

-Alex co Ty wymyślasz on Cie kocha-powiedziałam sama do siebie pod nosem
Wstałam i udałam sie do chłopaków.Siedzieli na ławce i o czymś dyskutowali.

-Co jest chłopaki ?-spytałam
-Nic nic Alex idziemy do kręgielni?-Mali
-Pewnie,że tak -odpowiedziałam i ruszyliśmy w droge
Oczywiście po drodze wstąpiliśmy po gofry nasze ulubione.W kręgielni było mało osób wiec kolejka po buty była mała.
Rozdzieliliśmy sie w drużyny.Ja byłam z Niallem i Zaynem a w grupie przeciwnej byl Harry,Liam i Louis.
Ustaliliśmy,że przegrana drużyna musi wyjść na ulice i zatańczyć gangam style.No cóż bedzie zabawnie...
Niestety to moja drużyna przegrała,wyszliśmy przes budynek gdzie była kręgielnia i zaczeliśmy tańczyć,ludzie robili nam zdjecia i śmieli się strasznie.
Po całej godzinie grania w kręgle poszliśmy do kina.Dzisiaj grali film pt."Trzy metry nad niebem ".Fajny romantyczny film oglądałam go wcześniej ,ale tylko na komputerze ,wiec chetnie ogladałam go w kinie na wielkim ekranie.Gdy były bardzo romantyczne sceny chciało mi sie płakać...

-Ej kochanie Ty płaczesz?-usłyszałam jakieś słowa i myślałam ,że to do mnie...ale mówił to Zayn do Louisa a ja cicho sie zaśmiałam
-Zayn jesteś kochany,że sie o mnie troszczysz-ze łzami a takze ze śmiechem powiedział marchewkowy
Siedziałam miedzy Niallem a Zaynem ,wiec w kązdej chwili mogłam sie do nich przytulić.
Kiedy skonczył się seans nie daliśmy już rady iść do milk shake także pojechalismy taksówką do domu chłopaków.
Nie dałam nawet rady wysiąść z taxi ,ale mój Niallex zaniósł mnie na recach prosto do jego pokoju.
Wziełam jakiś wielki t-shirt pana Horana i udałam się pod prysznic.Wydawało mi się,że nie tylko ja jestem w łazience a przecież brałam prysznic.

-Jest tutaj ktoś ?-spytałam nie pewna i lekko skrępowana
-To tylko ja kochanie-powiedział Niall
-Niall cholera co Ty tutaj robisz ?-krzyknełam chyba wystarczająco głośno bo po chwili zjawili się Zayn,Louis ,Liam i Harry ,oczywiście zaczeli sie smiac ,ale na szczescie nie widzieli mnie pod prysznicem.

-Czy moglibyście przestać się śmiać i zabrać z tąd Niallera ?
-Jasne Alex nie denerwuj sie-przez śmiech powiedział Lou
-Niall czy Ty próbowałeś podglądać moją siostre ?-Li
-Nie ja tylko...-zaczą się tłumaczyć
-Dobra już dobra idziemy stąd niech Al dalej się kompie -Harry

Przez reszte kompieli już nikt nie wszedł do łazieni,ubrałam się w piżame i poszłam do pokoju,ułożyłam się na łóżku i zasnełam.
W nocy słyszałam,że ktoś chodzi po pokoju Horanka i troche sie przestraszyłam,zapaliłam lampke nocą i ujrzałam...pijanego Nialla
-No to niezle sie zabawiliście-powiedziałam ze wściekłym wzrokiem skierowanym na blondyna
-Przepraszam kochanie .-wymamrotał
-Okej już dobrze,zdejmij te ubrania i kładz się spać
-Dobrze a pomorzesz mi ? -zapytał ze świecącymi niebieskimi oczkami
Pomogłam mu się rozebrać i zasneliśmy w obięciach ,dzięi Bogu nie wymiotował ani nic z tych rzeczy.
______________________________________________________________________________-
Byłabym Wam bardzo wdzięczna gdybyście komentowali < 3
Nie wiem czy jest sens pisania dalszej cześci tego opowiadania wiec może to Wy o tym zadecydujcie pisząc w komentarzu : D
Bardzo Wam dziękuje,że odwiedzacie mojego bloga ;* ; >

wtorek, 4 września 2012

Rozdział V


 ROZDZIAŁ V

Obudziłam sie w objęciach Nialla.To był chyba najmilszy poranek w moim życiu i jeszcze bardziej nie chciało mi sie wstawać.

-Hej przepraszam pewnie Cie obudziłem-wyszeptał Nialluś ze słodkim uśmiechem
-Nie nie obudziłeś mnie i dziekuje,że mogłam tutaj zostać.
-Nie ma za co i zapamietaj ,że zawsze możesz na mnie liczyć
-Dziekuje Niall a teraz pójde do pokoju sie umyć i przebrać.

Wychodząc spotkałam chłopaków.

-Alex a dlaczego Ty wychodzisz z pokoju Horana?-zaczeli sie dopytywać
-Bo..ee musiałam z nim pogadać-skłamałam
-Do prawdy?-pytał Zayn
-No tak a zresztą co Cie to obchodzi?-pytałam sie zła
-No nic tylko myślałem,że mnie zdradzasz-zaśmiał sie Malik
-My nawet nie jestesmy razem-odrzekłam
-Jak to nie? A nie pamietasz ,ze mielismy udawać?-Zay
-To jest dalej aktualne? Myślałam,że juz to wyjaśniłeś
-Nie nie wyjaśniłem i dzisiaj idziemy na romantyczną kolacje-Malik
-Żartujesz sobie?-Ja
-Nie nie żartuje przecież musimy sie razem pokazywać-mulat
-Okej o której wychodzimy?-zapytałam oburzona
-Bede u Ciebie o 19
-Dobra zgadzam sie bo chyba i tak nie mam innego wyjścia a teraz pozwolicie ,że pójde wziąć prysznic i wróce do domu

Tak jak powiedziałam ,tak też zrobiłam.Wykąpałam sie i założyłam t-shirt i rurki Liama.Potem pojechałam z nim do naszego domu.
Rodziców oczywiście nie było.
Zrobiliśmy sobie kanapki z nutellą ,popcor i pepsi.Usiedlismy na kanapie w salonie i oglądaliśmy sage zmierzch.
Potem zaczeliśmy sie wygłupiać ,jak zawsze zreszta.

-Wiesz co siostra strasznie mi Cie brakowało-powiedział Liam i mnie przytulił
-Mi Ciebie też braciszku-odparłam
-A teraz powiedz prawde dlaczego spałas u Nialla
-Oj bo Harry i Karina byli za głośno a ja pomyliłam Twój pokój z pokojem Nialla oto cała prawda
-Dalej czujesz coś do Harrego?-zapytał
-Nie wiem...w sumie to ja jego nie obchodze wiec powinnam o nim zapomnieć,my nawet nie bylismy razem i nie moge miec do niego pretensji
-Rozumiem,ale widać było,że i Ty i on jesteście w sobie zakochani
-Może i tak,ale to przeszłość.

Spojrzałam na zegarek i była godzina 18:35.

-O cholera musze isc sie szykowac bo zaraz przyjedzie po mnie Zayn-krzyknełam
-Okej biegnij sie przygotować jak cos to Ci krzykne jak juz bedzie
-Dziekuje-pocałowałam Liama w policzek

Wziełam prysznic i ubrałam się w miętową zwiewną sukienke,czarne buty na obcasie a do tego złoty zegarek i naszyjnik.
Zeszłam na dół i ujrzałam Zayna.Był bardzo elegancki.

-O wow Zayn,ale jesteś przystojny-powiedziałam z uśmiechem
-Dziekuje Alex Ty również jesteś przystojna-zaśmiał się
-Spadaj Malik-odparłam ze śmechem

Wsiedliśmy w samochód i pojechaliśmy do opery.
-Zayn przecież wiesz,że nie lubie opery-powiedziałam ze smutkiem
-Wiem ,ale tutaj bedzie duzo paparazzi i musimy ,ja też nie chciałem tutaj przyjezdzac ,ale nasz menager tak kazał-wytłumaczył mi mulat
-No okej jakoś wytrzymam

Wchodząc do budynku ,musieliśmy udawać zakochanych.Robili nam mnóstwo zdjeć,aż mnie oczy piekły od tego blasku fleszy.
Byliśmy tam z 3 godziny.Później Zayn zabrał mnie do restauracji . Rozmawialiśmy i sie śmialiśmy.Szczerze to Zayn mi sie podoba,ale to tylko przyjaciel.
Spacerowaliśmy ulicami Londynu.Poszliśmy pod ogromną fontanne i wrzuciliśmy monety a także pomyśleliśmy życzenia.

-Zayn ? To Ty?-pytała jakaś dziewczyna ,która do nas podeszła
-O mój boże Perri to Ty?-z szerokim uśmiechem pytał Zayn
-Tak to ja ,ale miłe spotkanie-powiedziała ta laska
-Ekhm.Zayn kim ona jest?-zapytałam sie ,ale on mi nie odpowiedział bo nawet mnie nie usłyszał byli w siebie zapatrzeni jak w obrazek.
Nie zauważyli też jak sie od nich oddalam.Zamówiłam taksówke i wróciłam do domu.Na kanapie spał Liam chyba był lekko pijany.
Usiadłam obok niego i przyglądałam sie jak śpi.Okryłam go kocem i poszłam do siebie.
Wziełam prysznic relaksujący ,ubrałam sie w piżame i włączyłam laptopa.
Na twitterze zobaczyłam nowy wpis Zayna a brzmiał on tak: To był cudowny wieczór Alex bardzo Ci za niego dziekuje i przepraszam wiesz za co. xoxo ;*

Szkoda,że dopiero po powrocie do domu sobie o mnie przypomniał.Po chwili zadzwonił mój telefon.był to nie kto inny jak Niall.

-Hej blondasku co tam?-spytałam z uśmiechem.Zawsze łapie zaciesz kiedy rozmawiam z nim.
-No hej Ax jak tam randka z Zaynem?Bo on nie chciał niczego powiedzieć
-Randka jak randka.Zresztą mam nadzieje,że to sie wkoncu skonczy bo nie chce takiego udawanego związku.
-Wiesz musze z Tobą pogadać.-Niall
-Dobrze a kiedy?-zapytałam
-Najlepiej teraz Alex wyjrzyj przez okno-Horan

No tak cały Niall.Uwielbia robić mi niespodzianki.Stał on pod moim oknem.Otworzyłam je i zaczełam sie śmiać.

-Niall czemu nie wejdziesz do domu tylko stoisz pod moim oknem?
-Zejdz tutaj do mnie prosze-z oczkami kotka powiedział Niallek
-Dobrze zaraz przyjde

Załozyłam buty emu ,sweterek i wyszłam na dwór.

-Niall dlaczego akurat tutaj i teraz chcesz pogadać?-spytałam
-Bo wiesz Alex...zależy mi na Tobie pewnie sie domyśliłaś-zaczą mówić
-Niall nie rozumiem
-Alex nie chce byś tylko Twoim przyjacielem chce być kimś wiecej...kocham Cie-wyszeptał Niall i mnie pocałował
-Niall ja też chyba Ciebie kocham...-powiedziałam a raczej szeptałam
-Ale nie jesteś tego pewna?-zapytał
-Nie nie jestem przepraszam...
-Nic sie nie stało,ale zgodzisz sie być ze mną?Moze wtedy sie dowiesz co czujesz do mnie
-Dobrze spróbujmy-powiedziałam i pocałowałam mojego chłopaka,czyli Nialla Horana

Potem każde z nas wróciło do swoich domów.Miałam wrażenie ,że jestem najszczęsliwsza na świecie.Położyłam sie na łóżku i wspominałam to co wydarzyło sie niedawno.Po chwili zasnełam...to był cudowny dzień.