sobota, 22 września 2012
Rozdział XI
Było bardzo wcześnie a ja nie mogłam juz dłużej uleżeć w łóżku z myślą,że jestem w Paryżu.
-Czemu już nie śpisz?-spytał zaspany blondynek
-Nie moge ,nie chce ,mam ochote na zwiedzanie Paryża
-Obiecuje Ci,że dzisiaj pójdziemy na romantyczny spacer w blasku księżyca uliczkami Paryża-powiedział otwierając jedno oko
-Jesteś taki słodki i kochany,ciesze się ,że Cie poznałam jestem cholerna szczeciarą-pocałowałam go a czoło
-Ja też sie ciesze,że Cie poznałem słońce,ale teraz pozwól ,że jeszcze się prześpie Ty może też spróbuj-zachęcał,ale ja sie jego nie posłuchałam
Nałożyłam na siebie szlafrok i zeszłam na dół,gdzie siedział Harry.
-Hej nie śpisz już ?-zapytał
-Jak widać-zakpiłam
-No tak głupie pytanie,a jak sie czujesz ?
-Świetnie wkońcu jestem w tym pieknym kraju .
-Masz racje tutaj jest genialnie i ta atmosfera-rozmarzył się
-Pogodziłam sie z Niallem
-To wspaniale-odparł ,ale nie był zazbyt przekonujący
-Harry może juz czas zapomniec o tym co było kiedyś ?
-Nie rozumiem
-Chodzi mi o to,aby było tak jak dawniej jak jeszcze nic do siebie nie czulismy i jak byliśmy normalnymi przyjaciółmi
-Bardzo bym tego chciał-powiedział loczek i przytulił sie do mnie z wielkim uśmiechem na twarzy pokazując swoje śliczne dołeczki w policzkach
-To co robimy przyjacielskie śniadanie?-zaproponowałam
-Pewnie,że tak-zdecydowanie odpowiedział lokers
-Cześć kociaki-krzyknął Lou
-Cześć marcheweczko-powiedziałam razem z Hazzą i zaczeliśmy sie we trójke śmiać
-Alex moge z Tobą porozmawiać?-zapytał wchodzący do kuchni Liam
-Jasne braciszku
Wyszliśmy na taras i rozpoczelismy rozmowe.Myślałam,że bedzie mówił o tym ,abym sie pogodziła z Niallem bo przeciez jeszcze nie wie ,że do siebie wróciliśmy,lecz nasza rozmowa dotyczyła nie moich miłosnych spraw tylko jego.
-Alex bo ja sie...bo ja sie chyba...-zaczął sie jąkać
-Co Ty się chyba ? -spytałam zupełnie nie wiedząc o co chodzi
-Ja sie chyba zakochałem-powiedział jednym tchem
-To wspaniale nie cieszysz sie ?
-Ciesze ,jasne,że sie ciesze,ale nie wiem czy ona czuje do mnie to sama a ja nie chce jej sie narzucać
-Oj braciszku jeszcze wiele musisz sie nauczyć
-Doradzisz mi coś ? Wiem,że równie dobrze mógłbym sie poradzić któregos z chłopaków ,ale Ty jestes moją prawidziwa siostrą no i jesteś dziewczyna wiec troche wiesz o tym jak one sie zachowują i czego oczekują
-Wiem wiem...a wiec może najpierw spróbuj sie z nią lepiej poznać,wiesz nie wyjawniaj jej swoich uczuć na pierwszej randce tylko bliżej sie poznajcie.
-Okej a co dalej ?
-Potem możesz zabrać ją w jakies romantyczne miejsce,aby poczuła sie jak ksieżniczka ...
-Iiii ?
-I gdy bedziesz juz wiedział ,że łączy was te same uczucie to wyjawnisz jej prawde
-Dzieki siostra jesteś genialna-powiedział i przytulił mnie
Razem wróciliśmy do kuchni a wszyscy byli juz przy stole
-Jakaś rodzinna narada była ?-spytał Zayn
-Gdyby to była rodzinna narada rozmawialibyśmy też z Wami-powiedziałam a każdy z chłopaków mnie przytulił
-Naprawde traktujesz nas jak rodzine ?-Lou
-Pewnie,że tak -z entuzjazmem powiedziałam
-To cieszymy sie,a pamietasz jak pierwszy raz sie spotkaliśmy ?-zaśmiał sie Niall
W taki oto sposób zaczeliśmy wspominać dawne czasy.
-Chłopaki mam dla Was niespodzianke-z uśmiechem powiedziałam
-Jaką ?-Zay
-Nie powiem bo wtedy nie byłaby to niespodzianka
-No prosze prosze-Nialler
-Nie James nic nie powiem
-Prosiłem Cie abyś tak do mnie nie mówiła -udając obrażonego powiedział Horanek a ja w ramach przeprosin pocałowałam go w usta
-Ubierzcie sie w wygodne ubrania i jedziemy-rzekłam
Ubrali sie w szybkim tempie i pojechaliśmy w miejsce niespodzianki.Po drodze ciągle nalegali ,żebym powiedziała im jaka to bedzie niespodzianka ,ale ja byłam nie ugięta i nie miałam zamiaru im niczego wyjawnić.
-No chłopaczki jesteśmy juz na miejscu-uśmiechnełam sie szeroko
-Paint ball ?-zapytał uradowany Zayn Malik
-Tak...pomyślałam,że jeszcze nigdy w to sie nie bawiliśmy i wiem ,że w Londynie tez to mamy,ale pomyślałam,że tutaj też bedzie fajnie bo potem bedziemy zwiedzali Paryż i dojdą Wasze koncerty,wywiady i nie bedziemy mieli tak duzo czasu na rozrywke.
-Kotku jesteś niesamowita-Nialler
-Dosyć tych czułości idziemy sie zabawić-Liam
-Liam czy Ty wlaśnie to powiedziałeś?-Harry
-Tak ja właśnie to powiedziałem przeciez słyszałeś-odparł Payn
-To dziwne...bo zawsze nas pilnowałes i bałeś sie ,że może cos nam sie stać-podejrzliwie powiedział Zayn
-Chłopaki nie marudzcie tylko idziemy
Założyliśmy odpowiednie stroje i ruszyliśmy do walki.Było wspaniale,genialne,niesamowicie no nie ma odpowiednich słów aby opisać co tam sie działo.
Biegaliśmy za sobą z bronią jak dzieci bawiace sie w przedszkolu,a najlepsze było to,że byliśmy tylko naszą grupką bez żadnych fanów czy fanek i co najlepsze bez paparazzi i kamery.Przez ten czas cieszylismy sie sobą...
Niestety wybijała godzina 12 a chłopaki na 14 mieli jakis wywiad u Ellen czy u kogoś takiego.
-Niestety musimy juz wracać-rzekłam ze smutkiem
-Chetnie bym tu został na wieki-zaśmiał sie Louis
-Bedziemy mieli mnóstwo okazji aby być w tym miejscu zreszta tak jak powiedziała rankiem Alex u nas też to jest -Liam
-Okej to jedziemy-Niall
W domu byliśmy po 13 ,chłopaki wyszykowali sie i wyjechali do studia a ja zostałam w domu chociaż nalegali abym pojechała z nimi.
W pewnym momencie usłyszałam dzwiek jakiegos telefonu dobiegający z dolnej łazienki.Był to telefon Liama ,który dostał wiadomość od jakiejś Danielle.
Postanowiłam,że zobacze wiadomość wkoncu to mój brat wiec nie mamy przed soba tajemnic.
W smsie Danielle pisała o tym,że bardzo go lubi oraz,że chciałaby sie z nim spotkać.Właśnie wtedy wymyśliłam genialny plan.Umówiłam sie z Daniell w najlepszej resteuracji w Paryżu i podpisałam sie jako Liam.
Poszłam zrobić sobie popcorn i usiadłam przed TV.Przeglądałam kanały telewizyjne,ale nie było nic co by mogło mnie zaciekawić.Wziełam laptopa i zaczełam sprawdzać fejsa i twittera.Oczywiście było mnóstwo wiadomości i powiadomień.Natknełam sie na wiadomość od pewniej dziewczyny,która mnie bardzo zaciekawiła.
Opisała mi siebie oraz to,że jest poważnie chora i może w kazdej chwili umrzeć.Zobaczyłam ,że jest z Paryża i pomyślałam,że chetnie sie z nią spotkam.Dowiedziałam sie w jakim szpitalu leży i pojechałam taksówką do niej.Tam powiedzieli mi gdzie leży i udałam sie w jej strone.
Bardzo ucieszyła sie na mój widok co mnie uradowało bo nie każda fanka One Direction mnie lubi i cieszy sie kiedy mnie widzi.Zazwyczaj wyzywają mnie i obrażają na różne sposoby co mnie bardzo rani,ale mogłam sie tego spodziewać przeciez jestem dziewczyna Nialla Horana,czyli idola nastolatek na całym świecie.Ale musiałam jakoś to wytrzymywać.
-Hej Ty jesteś Kate prawda ?-spytałam
-Tak to ja i dziekuje,że mnie odwiedziłaś to na prawde wiele dla mnie znaczy ja myślałam,że nigdy nie przeczytasz mojej wiadomości a teraz moje marzenie sie spełnia-mówiła a z jej pięknych niebieskich oczek płyneły łzy
-Nie płacz kochanie .Ciesze sie ,że moge z Tobą rozmawiać-powiedziałam,ale też nie potrafiłam powstrzymać łez
-Alex jesteś wspaniała ciesze sie,że masz normalne życie z takimi wariatami jak chłopaki z 1D jesteście niesamowitymi przyjaciółmi
-Tam to prawda oni są nieziemscy z każdą chwilą mają mnóstwo pomysłów i wgl.ale bywają też złe chwile-spuściłam głowe w dół
-Jesteś szczęśliwa z Niallem ?-spytała
-Tak i to bardzo on jest kochany
-To dobrze ...szkoda ,że ja nie mam takiego życia i juz nigdy nie bede miała-w tym momencie rozpłakała sie na dobre
-Ej słońce nie mów tak ,za niedługo wyzdrowiejesz i wszystko bedzie dobrze-zaczełam ją pocieszać
-Nie Alex nic nie bedzie dobrze ja nie mam szans na przeżycie,leże tutaj juz miesiąc i jest coraz gorzej-nie mogła pochamować łez
-Wiem Kate ja też jak pewnie wiesz byłam w szpitalu w spiączce i myślałam,że juz nigdy nie bede miała normalnego zycia,ale udało mi sie zwycieżyłami Ty też dasz rade tylko sie nie poddawaj
-Dziekuje -powiedziała tuląc sie w moje ciało
-Nie ma za co-uśmiechnełam sie
Rozmawiałyśmy jeszcze z 2 godziny ,ale niestety musiałam juz wracac bo nie chciałam aby chłopaki sie o mnie martwili.
-Kate wybacz ,lecz musze juz wracac...zostawianie chłopaków samych w domu na długo może byc ryzykowne-zaśmiałam sie
-Rozumiem i dziekuje,że wogóle chciałaś sie ze mną spotkać
-To ja Ci dziekuje bo jesteś świetną przyjaciółką
-Przyjaciółką ?-zapytała z niedowierzaniem
-Tak słońce jesteś moją przyjaciółką -uśmiechnełam sie przyjacielsko
-Teraz wiem,ze nie moge sie poddac, dla Ciebie Alex-znowu sie popłakała ,ale ja ją doskonale rozumiałam
-Prosze tutaj masz mój numer i dzwon bez względu na godzine-powiedziałam i pożegnałam sie z dziewczyną
Po pół godzinnej drodze byłam juz w domu tak samo jak chłopaki.
-Alex gdzies Ty była ? -Lim
-A co martwiliście sie?-zapytałam z uśmiechem
-A żebyś wiedziała,że tak -Niall
-Byłam w szpitalu -odpowiedziałam
-W szpitalu ?-zapytała cała 5 razem
-Tak byłam u pewnej dziewczyny,która jest ciezko chora i może nie przeżyć nawet kolejnej minuty-powiedziałam ze smutkiem
-Kochanie nie smuć sie takie jest życie-Niall zaczął mnie pocieszać
W radiu powiedzili ,że dohcodzi godzina 17 i wtedy przypomniało mi sie ,że umówiłam Liama na 18 na randke z Danielle.
-Liam ubieraj sie w garnitu-rozkazałam
-W garnitur? Odbiło Ci ?
-Nie nie odbiłlo mi ubieraj sie i jedz pod ten adres na 18 musisz juz tam być-tłumaczyłam i podałam karteczke z adresem dla brata
-Nie wiem co Ty kombinujesz,ale dobra zgadzam sie i ide sie szykować
-Pośpiesz sie bo masz mało czasu-krzyknełam sie do oddalającego sie Liama
-To co robimy chłopaki ?-spytałam a oni tylko unosili brwi do góry
-Zabawni jesteście -wtrącił wkurzony Nialles
-Oj Niallku nie badz taki zazdrosny -zaśmiał sie marchewkowy potwór
-No nie wiem Alex a co byś chciała porobić ?-Malik
-Nie wiem może idzmy na wieczorny spacer ?-zaproponowałam i tak też zrobilismy.
Ubraliśmy sie ciepło bo o tej porze było na dworze juz dosyc chłodno.Chodziliśmy uliczkami Paryża...
-Jak tu pięknie-powiedzialam zachwycona
-Żebys wiedziała,ze pieknie -Niallex
-To co skoro i Tobie i Niallowi sie tu podoba to pewnie ślub odbedzie sie w Paryżu ?-spytał zaciekawiony mulat
-Zayn,Zayn,Zayn jeszcze nie czas na ślub-powiedziałam
-Dokładnie jeszcze za wcześnie-potwierdził blondynek
Nawet sie nie spostrzegliśmy jak Zayn zaczął flirtować z jakąs napotkaną dziewczyną.Ona chyba mu sie bardzo spodobała bo miał iskierki w oczach i wyglądał na skrępowanego a zarazem bardzo szczęśliwego.Uśmiechneliśmy sie do niego i pokazaliśmy palcem ,że idziemy do restauracji obok.
Zamówiliśmy 3 kawy oraz 3 ciastka i usiedliśmy do stolika przy oknie.
-Louis żyjesz?-spytałam patrząc na niego
-Tak tylko tamta dziewczyna ona jest taka śliczna -mówił i przygądał sie brunetce,która siedziała za nami
-To idz i zagadaj-zachecał go Niall
-Myślisz?-spytał lekko wystraszony marchewkowy potworek
-No pewnie bo skąd wiesz może ona czuje to samo do Ciebie i może to ta jedyna ?-mówił blondasek i patrzył mi prosto w oczy
-Masz racje to ide-powiedział Louisek i odszedł przysiadając sie do stolika tajemniczej dziewczyny.
Zayn dalej nie wracał i pewnie nie wróci dzisiaj nawet do domu tak samo jak Harry,który wyszedł na miasto z 3 godziny temu.Liam zapewne swietnie sie bawi ze swoją możliwe,że dziewczyną a ja ten czas spedzam z moich ukochanym.
-Wiesz co Alex wracajmy do domu-zaproponował
-Dobrze wracajmy-nie protestowałam bo też chciałam znalezc sie juz w domu siedząc przy kominku z kubkiem gorącej czekolady.Tak wieczory zazwyczaj spedzałam w Polsce,czasami bardzo tesknie za moim rodzinnym krajem i bywa,że zaczynam sie pakować na lot do Polski ,ale wtedy myśle ,że nie moge tak po prostu wyjechać zostawiając to wszystko.
Szliśmy wolnym krokiem ,rozmawiając i śmiejąc sie.Trzymaliśmy sie za rece i patrzylliśmy sobie prosto w oczy jak zakochane dzieciaki z podstawówki.
Weszliśmy do domu i usiedliśmy na kanapie.
-Kocham Cie najbardziej na świecie-Niall
-Wiem Niall ,ja Ciebie też bardzo kocham-po tych słowach zaczeliśmy sie całowac i ...reszte możecie domyśleć sie sami.
W czułych objeciach Nialla udałam sie z nim na góre zostawiając nasze ubrania w salonie.
Położyliśmy sie do łóżka i zasneliśmy ,odpływając w kraine marzeń..
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz