środa, 3 października 2012

Rozdział XI


-Puk puk-juz z rana usłyszałam jak ktoś dobija sie do drzwi.
Wogóle nie miałam ochoty podnosic się z łóżka,ale ten ktos nie dawał za wygraną.
Wstałam i szybkim ruchem ogarnełam włosy bo wyglądalam okropnie.Od płaczu miałam opuchniętą twarz i wory pod oczami.
Zeszłam po schodach na dół i otworzyłam drzwi a w nich ujrzałam moją przyjaciółke z dzieciństwa.

-Majka ?-pytałam z niedowierzaniem
-Tak to ja -szybko odpowiedziała i żuciła mi sie na szyje
-O kurde ja nie moge uwierzyć w to,że Cie widze co sie z Tobą dziewczyno działo ?-ja
-No mam Ci dużo do opowiedzenia,ale moze wpuścisz mnie do środka ?-zaśmiała sie
-A tak tak wchodz
Zrobiłam naszą ulubioną kawe i podałam pyszne cisteczka ,takie które zawsze jadłam z Niallem.
-No to opowiadaj co tam u Ciebie i dlaczego nie odpowiadałaś na moje wiadomości ?-ja
-Wiesz po tym jak Liam powiedział,że wyjezdzacie i ,że miedzy mną a nim wszystko skonczone myślałam,że Ty tez nie chcesz mieć juz ze mną nic wspólnego
-Żartujesz sobie ?Jak tak mogłaś wogóle pomyśleć?
-No wiesz wtedy zawalił mi sie cały świat ja...ja naprawde jego kochałam
-Wiem ,nie dało sie tego nie zauważyć wygladaliście na cholernie szczęśliwych i myślałam,że juz zawsze bedziecie razem
-Ja tez tak myślałam,ale niestety...
-Kochasz go ?
-Nie wiem...Alex nie wiem co do niego czuje ja dawno temu go widziałam i nie wiem co by sie stało gdybym znowu go ujrzała
-Rozumiem,ale wiesz on chyba nigdy o Tobie nie zapomniał
-Może zmienmy temat.Co u Ciebie ? I co sie stało,że wróciłaś?Przecież tam miałaś wszystko, tam jest całkiem lepsze życie
-Tak sie tylko wydaje.Tak naprawde tam jest cholernie trudno wiesz ciągłe ukrywanie sie przed paparazzi i fotoreporterami i ciagłe uwarzanie ,żeby nie zrobić coś głupiego bo na każdym kroku ktoś Cie obserwuje to jest naprawde trudne.
-Moze i tak,ale co tam z Tobą i Niallem ?
-Nic ..Miedzy nami nic juz nie ma ja wyjechałam tutaj z myślą ,że o nim zapomne wiec moze nie wracajmy do tematu o nim
-Dobrze jeżeli tego chcesz..hmm to może mały wypad na zakupy ?
-No pewnie

Oczywiście w naszym wykonaniu "mały wypad na zakupy "to conajmniej 6 godzinne chodzenie po sklepach.Kupiłyśmy strasznie duzo ubrań i byłyśmy wykończone.
Jak najszybciej chciałyśmy sie znaleźć w domu a wiec wsiadłysmy do taksówki i odjechałyśmy.
Ciesze sie,że zgodziłam sie na te zakupy bo takie odreagowanie było mi chyba bardzo potrzebne.
Na szczescie nikt mnie nie rozpoznał.Troche sie bałam,że paparazzi też tam będa i zaczną wypytywać sie o to co sie stało w Londynie.
Wysiadłyśmy z samochodu,ja zapłaciłam kierowcy a Majka zajeła sie naszymi torbami z zakupami.
Kiedy tylko weszłyśmy do środka to od razu żuciłyśmy sie na sofe.

-Jestem wykończona-Majka
-Ja też ,może zostaniesz u mnie i zrobimy sobie babski wieczór?-zaproponowałam
-Jestem za -zgodziła sie
-A wiec koniec leżenia i lecmy przygotowywać przekąski

Zrobiłyśmy mnóstwo dań w sumie nie wiadomo po co, oraz nalałyśmy sobie po lampce czerwonego wina.

-Wiesz dobrze,że tutaj przyleciałam -wtrąciłam
-Czemu ?
-Bo chyba tego potrzebowałam wiesz taki powrót do przeszłości
-Rozumiem,ale jest jeszcze jedna sprawa
-Jaka ?
-Tommy
-Co Tommy ?
-No on dalej Ciebie kocha Alex
-Jak to ? Przecież my nie jesteśmy razem
-No nie jesteście ,ale on o Tobie nie zapomniał i pewnie jak sie dowie,że jesteś w Polsce to bedzie chciał odnowić z Tobą kontakt
-No nie wiem,ale..-w tym momencie przerwał mi dzwiek telefonu
-To Liam przepraszam ,ale musze odebrac i wiesz co wezme na "głośny"wtedy bedziesz mogła znowu usłyszeć jego głos-tak też zrobiłam

-Hej Liam-ja
-Hej siostrzyczko jak tam u Ciebie ?-Payn
-Bardzo dobrze właśnie siedze i popijam wino
-O czyli ten wyjazd Ci służy
-Jak najbardziej
-Kiedy wracasz do Londynu ?-usłyszałam głos Zayna
-O cześć chłopaki-powiedziałam nieco ciszej i smutniej
-Hej alex-powiedział Zayn i Louis
-A wiec nie wiem kiedy wróce do Londynu jest opcja ,że nigdy
-Co ? Żartujesz sobie ?
-Nie Liam nie żartuje ,ja nie mam po co tam wracać
-Ale jak to nie masz po co wracać ? I co od tak nas zostawisz?-mulat
-Przepraszam,ale nie mam ochoty na taką rozmowe musze kończyć pa -rozłączyłam sie

-Alex wszystko w porządku ?-Majka
-Tak jasne
-Przecież widze,że nie jest Ci łatwo, mnie nie oszukasz
-Masz racje nic nie jest w porządku ,ja chce być obok Nialla ,móc sie do niego przytulić,popatrzeć w jego piękne niebieskie oczy ,poczuć zapach jego perfum...
-To wracaj do Londynu ,wracaj do Nialla
-Nie  Majka ja nie wróce ,za bardzo go zraniłam a on pewnie nie chce mnie teraz nawet znać.

2 lata później...

Ten czas minął tak szybko.Przez te lata zajełam sie moją pasją czyli tańcem razem z moją ukochaną przyjaciółką.
Tak jak twierdziła mój były chłopak chciał do mnie wrócić ,ale ja nie mogłam.
Cały czas myślałam ,myśle i pewnie bede myślała tylko o Irlandczyku.
To jego kocham najbardziej na świecie.
Dzisiaj są urodziny Majki a ja jeszcze nie kupiłam dla niej prezentu ,gdyż zajełam sie przygotowaniem urodzinowej imprezy,która miała być niespodzianką ,ale ona sie spostrzegła i chciała za wszelką cene mi pomóc wiec nie miałam wyjścia i musiałam sie zgodzić.

-Maju przepraszam ,ale musze na chwile pojechać do sklepu.
-Spoko tylko wracaj szybko bo trzeba zrobić naleśniki a Twoje są najlepsze.
-Okej okej zaraz bede.papa

Udałam sie do centrum handlowego po prezent.Zupełnie nie wiedziałam co mam kupić zresztą jak zawsze.
Nie jestem najlepsza w wybieraniu prezentów.
Weszłam do sklepu  z biżuterią i od razu zobaczyłam świetna branzoletkę ,która miała wyryty napis:Friends forever.
Zdecydowałam sie,że ją kupię.Potem poszłam po jakieś szpilki bo Majka je uwielbia.
Spakowałam prezenty do torebek i ruszyłam do domu.

-No gdzieś Ty była ?-spytała dzisiejsza solenizantka,która siedziała z opuszczoną głową na kanapie
-Byłam na zakupach a Ty co taka zmarnowana ?
-Bo ja juz nie daje rady ,wymiękam
-Ej Ty wymiekasz ? Nie możliwe..-zaśmiałam sie
-Ty sie nie śmiej tylko bierz sie do roboty
-Dobra juz dobra-pokiwałam przecząco głową

Po kolejnej godzinie pracy dom był juz w pełni gotowy do przyjęcia gości.Ludzie zaczeli sie schodzić a my nie byłyśmy jeszcze wyszykowane.
Majka ubrała sie w czarną obcisłą sukienke przed kolano i szpilki ,które dałam jej w prezecie a do tego kolczyki od swojej mamy i bransoletke ,którą jej podarowałam.
Ja natomiast ubrałam sie w błekitną sukienke też przed kolano i cieliste szpilki.Tak tak ja załorzyłam szpilki,sama sie sobie dziwie,ale Majka mnie zmusiła.
Zeszłyśmy na dół do gości a wszyscy juz sie świetnie bawili.Dołączyliśmy do znajomych ,którzy tańczyli na parkiecie.
Spojrzałam na zegrek i była juz 22.Po chwili usłyszałam Majke.

-Hej wszystkim naprawde dziękuje Wam za przybycie i dziekuje mojej ukochanej przyjaciółce za to ,że moge tu być i ,że ona tu jest.
To wszystko zawdzieczam właśnie jej bo to ona to wszystko wymyśliła teraz pewnie siedziałabym w domu przy kominku pijąc jakieś wino i rozmyślając jakie to życie jest okrutne...w sumie to ono naprawde jest okrutnie a wiecie dlaczego ? Bo nie moge być teraz z osobą ,którą bardzo kocham.Ale dziekuje,ze Wy jestescie ze mną.

W tym momencie wiele osób sie popłakało.Wiedziałam,że Majka mówi o Liamie i musiałam coś z tym zrobić,ale niestety nie dziaj bo w tym momencie grają koncert w Monako.

-Alex możesz pójśc na chwile do ogródka ?-Majka
-Ale po co ?
-No chce pogadać tylko wezme piwo i zaraz do Ciebie dołącze.
-Okej
Wyszłam z domu i skierowałam sie do ogródka na huśtawke.Ku mojemu zdziwieniu siedział tam jakieś chłopak ,ale było ciemno wiec nie mogłam rozpoznać twarzy.

-Hej czemu tak sam tutaj siedzisz?
-Eeem wyszełem na świeże powietrze-powiedział znajomym mi głosem
-Rozumiem,a jak sie bawisz ?
-Świetnie to jest naprawde bardzo udana impreza
-Tak to prawda jest wspaniale bo moge ten czas spedzić w miłym towarzystwie mojej przyjaciółki i znajomych
-A jesteś tu sama czy z osobą towarzyszącą?-spytał a jego głos coraz bardziej był mi rozpoznawalny
-Sama,ja nie mam chłopaka i pewnie jeszcze przez dłuższy czas nie bede miała
-Dlaczego ?
-Bo kocham juz jednego,ale my nie mozemy być razem.
-Alex ja też Cie kocham-powiedział śmiałym głosem...Niall
-Niall ,ale co Ty tutaj robisz ?-pytałam z niedowierzaniem
-Przyjechałem do Ciebie a raczej po Ciebie-mówił a łza spłyneła mu po zaróżowionym policzku
-Ale jak to ? Przecież my nie możemy być razem mówiła Ci juz
-Ja Ciebie nie rozumiem Alex.Kocham Cie i Ty mnie też wiec dlaczego odrzucasz nasz związek ?
-Bo to dla Twojego dobra
-Dla mojego dobra ? Moim dobrem bedzie to jeżeli wrócisz tam ze mną i storzymy kochającą sie rodzine ,tylko przy Tobie chce spedzić reszte mojego życia,tylko przy Tobie chce umierać rozumiesz? Umrzemy razem przytuleni do siebie w ogromnym łóżku obok kominka.
Razem bedziemy wspominać nasze wzloty i upadki ,razem rozumiesz ? Na zawsze razem...-płakał coraz bardziej zresztą ja też
-Niall tak bardzo Cie kocham-powiedziałam i złożyłam na jego ustach pocałunek
Był on inny niż sprzed dwóch lat.Wydawało by sie ,że trwa wieki.
-Alex czy to znaczy ,że znowu jesteśmy razem ?
-Tak Niall ...na zawsze razem-wtuliłam sie w jego rozgrzany tors

Siedzieliśmy w ogródku rozmawiając.Było wspaniale ,tak naprawde zadne z nas nie przestało kochać,wręcz przeciwnie kochaliśmy sie jeszcze bardziej.
Zrobiło sie troche zimno wiec wórciliśmy do domu gdzie odbywała sie naprawde gruba impreza.
Na kanapie siedziała reszta chłopaków z 1D.Nie mogłam w to uwierzyć i od razy sie na nich żuciałam.

-Alex jak Ty sie zmieniłaś-Z
-No może troche-Ja
-Cieszymy sie ,że znowu możemy Cie zobaczyć.
-Ja też sie ciesze,ale przepraszam Was na chwile

Odeszłam od przyjaciół i weszłam na stół ,na którym zostało pare butelek.

-Przepraszam czy moge Was na chwile poprosić o cisze?-spytałam
-O moja siostrzyczka bedzie przemawiała-Li
-Zamknij sie gamoniu-zażartowałam

-A wiec kochani na początku chciałabym Wam bardzo podziękować za to,ze tutaj jestescie jest mi bardzo miło z tego powodu.
I moja kochana Majku jeszcze raz wszystkiego najlepszego .Kocham Cie jak własną siostre ,jesteś dla mnie cholernie ważna i wiele Ci zawdzieczam.
Także to ,ze dzisiaj mogłam znów zobaczyć człowieka ,którego kocham najbardziej na świecie,bo to pewnie Twoja zasługa.No i oczywiście znowu zobaczyłam moich kochanych wariatów.Wiecie to było tak,ze pewnego dnia siedziałam sobie na kanapie z moim braciszkiem .Mieliśmy oglądać jakiś film i wtedy przyszli chłopaki z 1D bo mój brat jest z nimi w zespole.Nie orientowałam sie który to ,który bo nie byłam ich fanką.Ale naszczescie oni mi to wybaczyli i staliśmy sie przyjaciółmi.
Z dnia na dzień byliśmy sobie bardzo bliscy.To oni byli przy mnie w trudnych chwilach,kiedy ja nie wiedziałam czy wogóle przeżyje po wypadku.
Potem było jeszcze wiele przykrych sytuacji miedzy nami.Momentami chciałam po prostu sie zabic bo nie dawałam juz rady.
Do tego nie mogłam normalnie pogadać z rodzicami bo oni wyjechali a potem sie rozstali i każde z nich ułożyło sobie życie na nowo.
Niestety z pewnej przyczyny ,o której wolałabym zapomnec musiałam ich zostawić,wiedziałam,że moge juz nigdy nie zobaczyć tych wspaniałych debili.
Naszczescie po 2 latach rozłąki ,dzisiaj znowu ich ujrzałam i teraz moge stwierdzić ,że jestem najszczęśliwsza na świecie.-po tych słowach rozpłakałam sie na dobre

-Alec to było wspaniałe -Tomilson
-Dziekuje chłopaki,ze jestescie tutaj teraz ze mną -każdego z nich przytuliłam.

Impreza z minuty na minute coraz bardziej sie rozkrecała.Byłam juz zmeczona tym dniem wiec razem z moich kochanym blondynkiem poszłam do pokoju.
-Kocham Cie Alex Payn
-Kocham Cie Niallu Horanie

Pocałowaliśmy sie i zasneliśmy ,szczęśliwi swoją obecnością.Teraz bedzie juz tylko lepiej....

2 komentarze:

  1. Boski <3 Czekam na nn :)
    W wolnej chwili zapraszam do mnie:
    http://reason-to-smilex.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  2. Zajebisty. Super no brak słów po prostu. Czekam na next.

    OdpowiedzUsuń